Posłuchaj, synu, nauk twojego ojca, nakłoń twe ucho do moich słów i szczerym sercem przyjmij to, co ci powiem. Chcę ci powiedzieć o boju duchowym i o tym, jak masz walczyć w służbie twojego Pana. Posłuchaj uważnie, nie bądź ociężały, ale staraj się usilnie zgłębiać to, co mówię. A mądrość tych słów nie pochodzi ode mnie, lecz płynie z Bożego źródła. I nie jest to jakaś nowa nauka, ale przekazali mi ją moi ojcowie. Niech przeniknie ona do twojego serca, a wtedy pójdziesz drogą pokoju, zło nie zbliży się do ciebie i nie zmogą cię żadne przeciwności.

Jeżeli więc pragniesz bojować dla Pana, nie słuchaj nikogo innego niż Jego samego. Żołnierz jest posłuszny wszystkim rozkazom swojego wodza, podobnie i sługa Króla niebios ma zachować wszystkie Jego przykazania. Żołnierz jest zawsze gotów pójść tam, gdzie go skierują; o ileż bardziej bojownik Chrystusa powinien bezzwłocznie posłuchać wezwania swojego Pana! Żołnierz odpiera bronią ataki wroga, ale przeciwko wrogowi duszy musisz posiadać broń duchową. Nie będzie nią żelazny hełm żołnierski, ale Chrystus, twój wódz; ochroną przed ranami nie będzie pancerz, bo twoim pancerzem ma być wiara w Chrystusa. Zapłatą za trudy żołnierskie jest nagroda doczesna, ale dla ciebie ma nią być niebo, obiecane tym mnichom, którzy z dala się trzymają od spraw tego świata, a służą tylko Bogu.

Rozważ zatem, do jakiego zaciągnąłeś się boju i jak nieskończenie królestwo niebios przewyższa wszystkie ziemnie panowanie, a służba Boża szlachetniejsza od służby w szeregach władcy. Ten, kto chce zbudować wieżę, gromadzi potrzebne materiały, aby mógł doprowadzić do końca podjętą pracę i nie narazić się na drwiny ze strony otoczenia. Ale na to, co ty budujesz, nie są potrzebne kamienie, lecz moc ducha, nie musisz szukać złota czy srebra, lecz musi być wierne twoje życie. Jeżeli chcesz służyć Panu, to tylko ku Niemu kieruj swoje życie i tylko Jemu staraj się przypodobać.