|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

|
Kolor szat:
|
Poniedziałek, 12 stycznia 2026
I tydzień psałterza
I tydzień Okresu Zwykłego
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
|
Na wspaniałym tronie widziałem siedzącego Męża, * któremu hołd składa rzesza Aniołów * śpiewając jednogłośnie: * Oto ten, którego panowanie jest wieczne.
|
|
|
Wszechmogący Boże, spełnij z ojcowską dobrocią pragnienie modlącego się ludu: daj mu poznać, co należy czynić, * i udziel siły do wypełnienia poznanych obowiązków.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Niedola niepłodnej Anny
|
1 Sm 1, 1-8
|
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela
Był pewien człowiek w Ramataim, Sufita z górskiej okolicy Efraima, imieniem Elkana, syn Jerochama, syna Elihu, syna Tochu, syna Sufa, Efratejczyka. Miał on dwie żony: jednej było na imię Anna, a drugiej Peninna. Peninna miała dzieci, natomiast Anna ich nie miała.
Corocznie człowiek ten udawał się z miasta swego do Szilo, aby oddać pokłon i złożyć ofiarę Panu Zastępów. Byli tam dwaj synowie Hellego: Chofni i Pinchas kapłani Pana.
Pewnego dnia Elkana składał ofiarę. Dał wtedy żonie swej, Peninnie, wszystkim jej synom i córkom po części ze składanej ofiary. Również Annie dał część, lecz podwójną, gdyż Annę bardzo miłował, mimo że Pan zamknął jej łono. Jej rywalka przymnażała jej smutku, aby ją rozjątrzyć z tego powodu, że Pan zamknął jej łono.
I tak się działo przez wiele lat. Ile razy szła do świątyni Pana, tamta dokuczała jej w ten sposób. Anna więc płakała i nie jadła. I rzekł do niej jej mąż, Elkana: «Anno, czemu płaczesz? Dlaczego nie jesz? Czemu się twoje serce smuci? Czyż ja nie znaczę dla ciebie więcej niż dziesięciu synów?»
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 116B (115), 12-13. 14-15. 16-17. 18-19 (R.: por. 17a)
|
Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.
| 12 | Czym się Panu odpłacę *
| | | za wszystko, co mi wyświadczył?
| | 13 | Podniosę kielich zbawienia *
| | | i wezwę imienia Pana.
| Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.
| | | | 14 | Wypełnię me śluby dla Pana *
| | | przed całym Jego ludem.
| | 15 | Cenna jest w oczach Pana *
| | | śmierć Jego wyznawców.
| Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.
| | | | 16 | O Panie, jestem Twoim sługą, *
| | | Twym sługą, synem Twojej służebnicy.
| | | Ty rozerwałeś moje kajdany,
| | 17 | Tobie złożę ofiarę pochwalną *
| | | i wezwę imienia Pana.
| Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.
| | | | 18 | Wypełnię me śluby dla Pana *
| | | przed całym Jego ludem.
| | 19 | W dziedzińcach Pańskiego domu, *
| | | pośrodku ciebie, Jeruzalem.
| Refren: Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną.
Albo: Alleluja.
| | | |
|
|
Mk 1, 15
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Jezus wzywa ludzi do nawrócenia i powołuje pierwszych apostołów
|
Mk 1, 14-20
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Gdy Jan został uwięziony, Jezus przyszedł do Galilei i głosił Ewangelię Bożą. Mówił: «Czas się wypełnił i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!»
Przechodząc obok Jeziora Galilejskiego, ujrzał Szymona i brata Szymonowego, Andrzeja, jak zarzucali sieć w jezioro; byli bowiem rybakami. I rzekł do niech Jezus: «Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi». A natychmiast, porzuciwszy sieci, poszli za Nim.
Idąc nieco dalej, ujrzał Jakuba, syna Zebedeusza, i brata jego, Jana, którzy też byli w łodzi i naprawiali sieci. Zaraz ich powołał, a oni, zostawiwszy ojca swego, Zebedeusza, razem z najemnikami w łodzi, poszli za Nim.
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Boże, nasz Ojcze, przyjmij łaskawie naszą Ofiarę, niech ona uświęci nasze życie * i wyjedna nam to, o co z ufnością prosimy.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
36. Odnowa świata przez Chrystusa
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim chciałeś wszystko odnowić, * abyśmy mogli uczestniczyć w życiu, * które On w pełni posiada. * On będąc prawdziwym Bogiem, * uniżył samego siebie, * i przez krew przelaną na krzyżu * przyniósł pokój całemu światu. * Dlatego został wywyższony nad całe stworzenie * i stał się przyczyną wiecznego zbawienia * dla wszystkich, którzy są Mu posłuszni.
Przez Niego z Aniołami i wszystkimi Świętymi * głosimy Twoją chwałę, razem z nimi wołając...
|
|
|
Ps 36, 10
|
Panie, w Tobie jest żródło życia, * i w Twej światłości oglądamy światło.
|
|
Albo:
|
J 10, 10
|
Ja przyszedłem, aby mieli życie, * i mieli je w obfitości.
|
|
|
|
Wszechmogący Boże, pokornie Cię prosimy, aby ci, których posilasz swoim Sakramentem, * godnie Tobie służyli żyjąc według Twego upodobania.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|