|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
|
|

|
W niektórych krajach (tu, gdzie uroczystość Objawienia Pańskiego była przeniesiona na niedzielę):
|
|
Kolor szat:
|
Środa, 7 stycznia 2026
II tydzień psałterza
Okres Narodzenia Pańskiego
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
Jeśli strona nie wyświetla się poprawnie, kliknij tutaj, aby wyświetlić ją w prostszej wersji.
|
|
|
Iz 9, 1
|
Naród kroczący w ciemności ujrzał światłość wielką, * nad mieszkańcami krainy mroków zabłysło światło.
|
|
|
Boże, światłości wszystkich narodów, udziel nam trwałego pokoju i spraw, aby w naszych sercach pełnym blaskiem zajaśniało światło prawdy, * które oświecało dusze naszych ojców.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas
|
1 J 4, 11-18
|
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła
Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.
My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli kto wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.
Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełną ufność w dzień sądu, ponieważ tak, jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.
Oto słowo Boże.
|
|
|
|
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję wprowadzenia do pierwszego czytania.
|
|
|
Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)
|
Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
| 1 | Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
| | | a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
| | 2 | Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
| | | i ubogimi według prawa.
| Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
| | | | 10 | Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
| | | królowie Szeby i Saby złożą daninę.
| | 11 | I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
| | | wszystkie narody będą mu służyły.
| Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
| | | | 12 | Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
| | | i ubogiego, który nie ma opieki.
| | 13 | Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
| | | nędzarza ocali od śmierci.
| Refren: Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi.
| | | | | |
|
|
Por. 1 Tm 3, 16
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Chrystus został ogłoszony narodom,
znalazł wiarę w świecie, Jemu chwała na wieki.
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Jezus chodzi po wodzie
|
Mk 6, 45-52
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Marka
Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim sam odprawi tłum. Rozstawszy się więc z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.
Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.
Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.
Wtedy oni tym bardziej zdumieli się w duszy, nie zrozumieli bowiem zajścia z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.
Oto słowo Pańskie.
|
|
|
|
Boże, źródło prawdziwej pobożności i pokoju, spraw, abyśmy tą Ofiarą godnie uczcili Twój majestat * i przez udział w Eucharystii umocnili naszą jedność w wierze.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
5. Wymiana między Bogiem a ludźmi w Słowie Wcielonym
|
|
Zaprawdę, godne to jest, * abyśmy Tobie, Ojcze święty, składali dziękczynienie, * i sprawiedliwe, abyśmy Ciebie wychwalali, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
W Nim zajaśniała tajemnicza wymiana, * która nam przyniosła zbawienie. * Gdy Nieskończony przyjął granice ludzkiej natury, * śmiertelny człowiek stał się królem nad wiekami, * i mieszkańców ziemi uczynił dziedzicami nieba.
Dlatego niebo i ziemia * z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową * i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, * razem z nimi wołając...
|
|
|
1 J 1, 2
|
Ukazało się Życie, które było w Ojcu, * i nam się objawiło.
|
|
|
|
Boże, nasz Ojcze, w swojej dobroci udzielaj nam teraz i w przyszłości wszelkich pomocy, których potrzebujemy, abyśmy czerpiąc siły z darów przemijających, * z większą ufnością dążyli do wieczności.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|