WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

17 czerwca
Święty Brat Albert Chmielowski, zakonnik

Zobacz także:

Święty Albert Chmielowski
Adam Chmielowski urodził się 20 sierpnia 1845 r. w Igołomii pod Krakowem. Sześć dni później na chrzcie św. z wody dano mu imiona Adam Bernard. W czasie uroczystego chrztu św. 17 czerwca 1847 roku w warszawskim kościele Matki Bożej na Nowym Mieście dodano jeszcze imię Hilary. Pochodził ze zubożałej rodziny ziemiańskiej. Jako sześcioletni chłopiec został przez matkę poświęcony Bogu w czasie pielgrzymki do Mogiły. Kiedy miał 8 lat, umarł jego ojciec, sześć lat później zmarła matka.
Chłopiec kształcił się w szkole kadetów w Petersburgu, następnie w gimnazjum w Warszawie, a w latach 1861-1863 studiował w Instytucie Rolniczo-Leśnym w Puławach. Razem z młodzieżą tej szkoły wziął udział w Powstaniu Styczniowym. 30 września 1863 roku został ciężko ranny w bitwie pod Mełchowem i dostał się do niewoli rosyjskiej. W prymitywnych warunkach polowych, bez środków znieczulających amputowano mu nogę, co zniósł niezwykle mężnie. Miał wtedy 18 lat.
Przez pewien czas przebywał w więzieniu w Ołomuńcu, skąd został zwolniony dzięki interwencji rodziny. Aby uniknąć represji władz carskich, wyjechał do Paryża, gdzie podjął studia malarskie, potem przeniósł się do Belgii i studiował inżynierię w Gandawie, lecz powrócił wkrótce do malarstwa i ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Monachium. Wszędzie, gdzie przebywał, wyróżniał się postawą chrześcijańską, a jego silna osobowość wywierała duży wpływ na otoczenie. Po ogłoszeniu amnestii w 1874 r. powrócił do kraju. Zaczął poszukiwać nowego ideału życia, czego wyrazem stało się jego malarstwo. Oparte dotychczas na motywach świeckich, zaczęło teraz czerpać natchnienie z tematów religijnych.

Obraz Ecce Homo autorstwa św. Brata Alberta Chmielowskiego Jeden z jego najlepszych obrazów Ecce Homo jest owocem głębokiego przeżycia tajemnicy bezgranicznej miłości Boga do człowieka (obraz ten znajduje się obecnie w ołtarzu sanktuarium Brata Alberta w Krakowie przy ulicy Woronicza 10). Religijne obrazy Adama Chmielowskiego przyniosły mu miano "polskiego Fra Angelico". Bez wątpienia duże znaczenie w życiu duchowym Adama Chmielowskiego miały rekolekcje, które odbył u jezuitów w Tarnopolu.
W 1880 r. nastąpił duchowy zwrot w jego życiu. Będąc w pełni sił twórczych porzucił malarstwo i liczne kontakty towarzyskie i mając 35 lat wstąpił do nowicjatu jezuitów w Starej Wsi z zamiarem pozostania bratem zakonnym. Po pół roku, w stanie silnej depresji, opuścił nowicjat. Do stycznia 1882 roku leczył się w zakładzie dla nerwowo chorych w Kulparkowie koło Lwowa. Następnie przebywał u swojego brata na Podolu, gdzie w atmosferze spokoju i miłości powrócił całkowicie do równowagi psychicznej. Zafascynowała go duchowość św. Franciszka z Asyżu, zapoznał się z regułą III zakonu i rozpoczął działalność tercjarską, którą pragnął upowszechnić wśród podolskich chłopów. Wkrótce ukaz carski zmusił go do opuszczenia Podola.
W 1884 r. przeniósł się do Krakowa i zatrzymał się przy klasztorze kapucynów. Pieniędzmi ze sprzedaży swoich obrazów wspomagał najbiedniejszych. Jego pracownia malarska stała się przytuliskiem. Tutaj zajmował się nędzarzami i bezdomnymi, widząc w ich twarzach sponiewierane oblicze Chrystusa. Poznał warunki życia ludzi w tzw. ogrzewalniach miejskich Krakowa. Był to kolejny moment przełomowy w życiu zdolnego i cenionego malarza. Z miłości do Boga i ludzi Adam Chmielowski po raz drugi zrezygnował z kariery i objął zarząd ogrzewalni dla bezdomnych. Przeniósł się tam na stałe, aby mieszkając wśród biedoty, pomagać im w dźwiganiu się z nędzy nie tylko materialnej, ale i moralnej.
25 sierpnia 1887 roku Adam Chmielowski przywdział szary habit tercjarski i przyjął imię brat Albert. Dokładnie rok później złożył śluby tercjarza na ręce kard. Albina Dunajewskiego. Ten dzień jest jednocześnie początkiem działalności Zgromadzenia Braci III Zakonu św. Franciszka Posługujących Ubogim, zwanego popularnie "albertynami". Przejęło ono od zarządu miasta opiekę nad ogrzewalnią dla mężczyzn przy ulicy Piekarskiej w Krakowie. W niecały rok później brat Albert wziął również pod swoją opiekę ogrzewalnię dla kobiet, a grupa jego pomocnic, którymi kierowała siostra Bernardyna Jabłońska, stała się zalążkiem "albertynek".
Formacja dla kandydatów i kandydatek do obu zgromadzeń organizowana była w domach pustelniczych; najbardziej znanym stała się tzw. samotnia na Kalatówkach pod Zakopanem. Nowicjat był surowy, aby zawczasu z życia w tych zgromadzeniach mogły wycofać się osoby słabsze. Do trudnej pracy potrzeba bowiem było ludzi wyjątkowo zahartowanych zarówno fizycznie, jak i moralnie. Przytuliska znajdujące się pod opieką albertynów i albertynek były otwarte dla wszystkich potrzebujących, bez względu na narodowość czy wyznanie, zapewniano pomoc materialną i moralną, stwarzano chętnym możliwości pracy i samodzielnego zdobywania środków utrzymania.
Albert był człowiekiem rozmodlonym, pokutnikiem. Odznaczał się heroiczną miłością bliźniego, dzieląc los z najuboższymi i pragnąc przywrócić im godność. Pomimo swego kalectwa wiele podróżował, zakładał nowe przytuliska, sierocińce dla dzieci i młodzieży, domy dla starców i nieuleczalnie chorych oraz tzw. kuchnie ludowe. Za jego życia powstało 21 takich domów, gdzie potrzebujący otaczani byli opieką 40 braci i 120 sióstr. Przykładem swego życia Brat Albert uczył współbraci i współsiostry, że trzeba być "dobrym jak chleb". Zalecał też przestrzeganie krańcowego ubóstwa, które od wielu lat było również jego udziałem.
Zmarł w opinii świętości, wyniszczony ciężką chorobą i trudami życia w przytułku, który założył dla mężczyzn, 25 grudnia 1916 r. w Krakowie. Pogrzeb na Cmentarzu Rakowickim 28 grudnia 1916 roku stał się pierwszym wyrazem czci powszechnie mu oddawanej. Św. Jan Paweł II beatyfikował go 22 czerwca 1983 r. na Błoniach krakowskich, a kanonizował 12 listopada 1989 r. w Watykanie. Jest patronem zakonów albertynek i albertynów, a w Polsce także artystów plastyków.
Postacią brata Alberta, artysty, który porzucił sztukę dla służby Bogu, był zafascynowany Karol Wojtyła już w latach swojej młodości. Tej postaci poświęcił dramat "Brat naszego Boga", napisany w latach 1944-1950. Sztukę zaczęto wystawiać w polskich teatrach zaraz po wyborze kard. Wojtyły na papieża. W 1997 r. na jej podstawie powstał film w reżyserii Krzysztofa Zanussiego pod tym samym tytułem.

W ikonografii św. Albert przedstawiany jest w szarobrązowym płaszczu zakonnym. Ramieniem otacza ubogiego.


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

św. brat Albert Chmielowski
Myśli wyszukane

Prezentowane w niniejszym zbiorku fragmenty pism, zaczerpnięte z bardzo różnych źródeł i dotyczące tak pozornie odległych tematów, jak sztuka czy wiara, więcej powiedzą o Autorze niż wszystkie napisane na ten temat książki.
 
Jan Paweł II
Homilia w czasie beatyfikacji Adama Chmielowskiego
Błonia w Krakowie, 22 czerwca 1983 r.
Jan Paweł II
Krzyż Chrystusa towarzyszem waszej drogi życia
Przemówienie do młodzieży Rzymu i regionu Lacjum
Plac św. Piotra, 1 kwietnia 2004 r.
bp Jan Szkodoń
Kochać św. brata Alberta
bp Antoni Pacyfik Dydycz
Bądźmy dobrzy jak chleb
List pasterski na 150-lecie urodzin św. Brata Alberta
Drohiczyn, 3 września 1995 r.
Ewa Oćwieja
św. Adam Chmielowski, brat Albert
Marek Wójtowicz SJ
Dobry jak chleb
ks. Tomasz Jaklewicz
Artysta miłosierdzia
Barbara Gruszka-Zych
Mało obstawiony święty
Barbara Gruszka-Zych
Brat przy skrzyżowaniu
Siostry albertynki
Modlitwy do św. Brata Alberta
Bracia albertyni
Święty Brat Albert - Założyciel Zgromadzenia
Polonia Christiana
Trzy drogi św. Alberta
Leszek Śliwa
Święty artysta
Anna Pobóg-Lenartowicz
Św. Adam Chmielowski, patron ubogich i cierpiących
Anna Wyszyńska
"Brat naszego Boga" w "Niedzieli"
Siostry albertynki
Strona internetowa
Bracia albertyni
Strona internetowa
Piotr Kawka
Święty Brat Albert Chmielowski (format video)
Barbara Górecka
Pustelnia Brata Alberta
u sióstr albertynek na Kalatówkach (format video)
Michał Józef Rożek
Święty brat Albert

Artysta
Przemiana
prof. Stanisław Rodziński
Dzieła, czasy, ludzie

Adam Chmielowski - artysta i dzieło
Gdy myślę Ecce Homo...
Litania do św. Brata Alberta
 
Karol Wojtyła
Brat naszego Boga

Poetyckie studium postaci Adama Chmielowskiego, późniejszego Brata Alberta. Fascynujący obraz duchowej wielkości powstańca 1863 roku i artysty, który stał się sługą ubogich. W dramacie o Bracie Albercie jest mowa o tym, że pierwiastek pozahistoryczny tkwi w człowieku i leży u samych źródeł jego człowieczeństwa.
Karol Wojtyła
Poezje, dramaty, szkice. Tryptyk Rzymski

Nowe, zmienione i najbardziej kompletne wydanie pism literackich Karola Wojtyły - Jana Pawła II. Po raz pierwszy udało się zebrać wszystkie znane utwory Papieża, w tym takie, które ukazywały się dotąd w okrojonej wersji.
praca zbiorowa
Święty Brat Albert Chmielowski
Życie, proces, cud kanonizacyjny, modlitwy

Książka zawiera biografię św. Brata Alberta Chmielewskiego, "Biedaczyny z Krakowa", opis cudu kanonizacyjnego, modlitwę franciszkańską odmawianą codziennie przez tego Świętego, litanię i nowennę. Warto mieć tę książeczkę przy sobie, by za przyczyną tego Świętego uwrażliwiać siebie na cierpienie bliźniego.
kard. Grzegorz Ryś
Brat Albert. Inspiracje

Wnikliwa i oryginalna prezentacja postaci, idei i tekstów, które stanowiły inspirację dla św. Brata Alberta. Głównymi bohaterami książki, obok samego Brata Alberta, są święci, bez których nie da się go zrozumieć: Franciszek z Asyżu, Jan od Krzyża i Wincenty a Paulo. Lektura obowiązkowa dla każdego, komu bliska jest fascynująca duchowość Biedaczyny z Krakowa - autora obrazu Ecce Homo.
Rafał B. Siwiec CFA
Św. Brat Albert

Humanista wychowany na najlepszych wzorcach klasycznej, europejskiej i rodzimej kultury jest wzorem jak właściwie przeżywać dobro i piękno, a także dramat ludzkiej przyjaźni. Osobą św. br. Alberta Adama Chmielowskiego fascynuje się wciąż wielu ludzi o różnorodnych zainteresowaniach i postawach życiowych, w tym także badaczy, pisarzy oraz biografów. Każdy kto zetknął się z tą postacią, nie może przejść wobec niej obojętnie dlatego, że jest coś w tym człowieku co zachwyca i oczarowuje.
Walter Nigg
Księga pokutników
Ojciec Rance, Fiodor Dostojewski,
Albert Chmielowski, Karol de Foucauld,
Simone Weil

Autor podejmuje temat równie ważny, co w dzisiejszych czasach niechętnie podejmowany, mianowicie kwestię skruchy i sakramentu pojednania. Nakreślając sylwetki postaci, ukazuje problem odwiecznych ludzkich zmagań z własnym sumieniem i bolesną przeszłością. Przedstawia nam historie dawne i współczesne, nie boi się ani trudnych pytań o nasze zranione człowieczeństwo, ani jeszcze trudniejszych odpowiedzi.
Eliza Piotrowska
Święty brat Albert

Tomik ukazujący się w serii "Święci uśmiechnięci" przybliży dzieciom i rodzicom postać Brata Alberta. To historia małego Adama Chmielowskiego - chłopca o wielkiej wyobraźni, który pragnął zostać malarzem. Ale życie jego okazało się o wiele bogatsze.
Ewa Stadtmüller
Święty Albert Chmielowski

Książka z serii dla przedszkolaka przedstawiająca historię św. Alberta Chmielowskiego.
Ewa Stadtmüller
Święty Albert Chmielowski - kolorowanka

Kolorowanka dla dzieci przybliżająca postać św. Brata Alberta.

Ostatnia aktualizacja: 02.06.2024


Wspieraj nas na Patronite
Postaw nam kawę na buycoffee.to

Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Ruphinionai niedaleko Chalcedonu - św. Hipacego, opata. Jako osiemnastoletni młodzieniec uciekł z rodzinnego domu i rozpoczął życie pustelnicze. Na skutek najazdu Hunów przeniósł się potem na brzeg azjatycki i osiadł w opustoszałym klasztorze, założonym niegdyś przez Rufina. Pozyskał z czasem uczniów, którym przewodził do śmierci. Nastąpiła ona w roku 446. Zmarł prawdopodobnie w dniu 30 czerwca, ale synaksaria wspominały go zawsze w dniu dzisiejszym.

W Lorvao - św. Teresy Portugalskiej. Była córką króla Sancheza I. W roku 1190 została żoną Alfonsa IX, króla Leonu. Celestyn III uznał to małżeństwo za nieważne. Wróciła wtedy do ojczystego kraju, a następnie wstąpiła do cysterek. Zmarła w roku 1250.

oraz:

św. Antydiusza, biskupa i męczennika (+ ok. 411); św. Awita, prezbitera (+ ok. 530); św. Bessariona, pustelnika (+ IV w.); św. Montana, żołnierza, męczennika (+ pocz. II w.); świętych męczenników Nikandra i Marcjana (+ koniec III w.); św. Rajnera z Pizy (+ 1160)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG