WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

22 kwietnia
Święty Agapit I, papież

Zobacz także:

Święty Agapit I
Agapit urodził się w Rzymie. Pochodził z arystokratycznego i bogatego rodu Anicjuszów, był synem Gordiana, rzymskiego prezbitera przy kościele świętych Jana i Pawła, zamordowanego przez zwolenników antypapieża Wawrzyńca. Agapit był archidiakonem rzymskim. Wybrany na stolicę Piotrową w 535 r., zajął się porządkowaniem spraw kościelnych, m.in. wprowadzeniem zasady obieralności papieża (w miejsce dotychczasowej praktyki nominowania kolejnego papieża przez poprzednika). Swój pontyfikat rozpoczął od publicznego spalenia klątwy rzuconej przez Bonifacego II (pontyfikat 530-532) na Dioskura (antypapieża, zm. 530 r.). W swych dokumentach ustosunkował się do arianizmu. Zabraniał świeckim nauczania w Kościele. Swój rodzinny dom na wzgórzu celiańskim zamienił w bibliotekę, która miała być częścią zakładanego ośrodka wyższych studiów religijnych (Uniwersytetu Rzymskiego) i biblioteki teologicznej, wzorowanej na Bibliotece Aleksandryjskiej.
Święty Agapit I
Wiosną 536 r., na prośbę króla Italii, udał się do Konstantynopola, aby powstrzymać militarne zamiary wobec Italii. Cesarz bizantyjski Justynian przygotował się bowiem do podboju Italii, która od 476 r. była królestwem germańskim. Aby sfinansować tę podróż, Agapit I musiał zastawić naczynia liturgiczne, co świadczy o zubożeniu finansowym ówczesnego Kościoła rzymskiego. Agapita I uroczyście powitano w Konstantynopolu, ale misja zakończyła się niepowodzeniem. Podczas pobytu na dworze cesarskim zmarł 22 kwietnia 536 r. Jego ciało przewieziono do Rzymu i pochowano w portyku bazyliki św. Piotra 20 września 536 r.



Ostatnia aktualizacja: 21.04.2024


Wspieraj nas na Patronite
Postaw nam kawę na buycoffee.to

Ponadto dziś także w Martyrologium:
W Rzymie - św. Sotera, papieża. Kościołem kierował zapewne w latach 166-174. Do Koryntian wysłał list z upomnieniami. Harnack przypisywał mu także tzw. drugi list Klemensa, ale to mało prawdopodobne. Nie wiemy nawet, czy był męczennikiem, ale jako taki widniał w martyrologium rzymskim.

W Anastasiopolis, w Azji Mniejszej - św. Teodora Sykeoty, opata i biskupa. Żył początkowo jako pustelnik. Gdy pozyskał towarzyszy, wybudował klasztor. Potem powołano go na stolicę biskupią, ale godność ta wyraźnie kolidowała z jego pokorą i umiłowaniem samotności. Po kilku latach przyjęto więc jego rezygnację. Zmarł w roku 613, przyczyniwszy się do rozszerzenia kultu św. Jerzego. Jego własną cześć głosili wiarygodni biografowie, zwłaszcza uczeń Eleuziusz.

oraz:

świętych Apellesa i Lucjusza (+ I w.); świętych męczenników w Persji: Azadesa, Millesa, biskupa, Acepsyma, biskupa, Mareasa, biskupa, Bikora, biskupa, Jakuba, Altala, Józefa, prezbitera, Abdiesusa, diakona, oraz Tarbuli (+ 376); bł. Bartłomieja Cervier, zakonnika i męczennika (+ 1466); świętych męczenników Epipodiusza i Aleksandra (+ 177); bł. Franciszka Yenimbeni, prezbitera i zakonnika (+ 1322); św. Leona, biskupa w Sens (+ 547); św. Leonidasa, męczennika (+ III w.); świętych męczenników: Parmeniusza, Helimena i Chryzotela, prezbiterów, oraz Łukasza i Musjusza, diakonów (+ 251)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG