WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

12 marca
Polowy kościół katedralny w Warszawie

Zobacz także:

Katedra polowa Wojska Polskiego
Biskupstwo Polowe, późniejszy Ordynariat Polowy, został utworzony przez papieża Benedykta XV w dniu 5 lutego 1919 r. Przed II wojną światową biskupami polowymi byli najpierw bp Stanisław Gall, a po jego konflikcie z Józefem Piłsudskim - bp Józef Gawlina.
W okresie PRL zamiast biskupstwa polowego istniał Generalny Dziekanat Wojska Polskiego. Polska była jedynym krajem państw obozu socjalistycznego, w którym zachowano jakąkolwiek formę duszpasterstwa w wojsku. Kapelani wojskowi pozostawali jednak w ścisłej zależności od Ministerstwa Obrony Narodowej, a generalnego dziekana mianował jego szef.
Taka sytuacja była nie do przyjęcia dla Episkopatu, który nie miał wpływu na działalność kapelanów. 21 stycznia 1991 r. papież św. Jan Paweł II odtworzył ordynariat polowy w Polsce i mianował biskupem polowym ks. Sławoja Leszka Głódzia. 30 października 2004 r. biskupem polowym WP został bp Tadeusz Płoski. Biskup ordynariusz zginął w katastrofie samolotu pod Smoleńskiem 10 kwietnia 2010 r., w drodze na uroczystości upamiętniające ofiary zbrodni katyńskiej. Od 2010 r. ordynariuszem polowym jest bp Józef Guzdek.

Katedrą polową został kościół garnizonowy pw. Najświętszej Maryi Panny w Warszawie. Kościół ten, pierwotnie pod wezwaniem św. Pryma i św. Felicjana, zbudowali w połowie XVII wieku ojcowie pijarzy. W 1656 roku spłonął on doszczętnie podczas najazdu szwedzkiego. W latach 1660-1681 z funduszy króla Jana Kazimierza i Małgorzaty Kotowskiej odbudowano świątynię i konwent, w którym mieściło się założone przez ks. Stanisława Konarskiego słynne Collegium Nobilium. Wnętrze nowego okazałego gmachu kościoła w stylu barokowym posiadało siedem ołtarzy ozdobionych obrazami Szymona Czechowicza i rzeźbami Jana Jerzego Plerscha. Po powstaniu listopadowym rząd carski dokonał kasaty zakonu pijarów i odebrał im kościół, by zamienić go na cerkiew pod wezwaniem Świętej Trójcy, przeznaczoną dla wojska rosyjskiego.

gen. dyw. bp Józef Guzdek, biskup polowy Wojska Polskiego
Po odzyskaniu niepodległości w 1918 r. świątynię przejęło wojsko polskie jako swój kościół garnizonowy pod wezwaniem NMP Królowej Polski. W latach 1923-1933 przebudowano go, przywracając mu pierwotny barokowy kształt. W 1944 roku kościół został ponownie zniszczony. Odbudowany z inicjatywy ówczesnych władz, pozostał kościołem garnizonowym wojska polskiego, a w 1991 roku stał się katedrą polową. Kruchtę i boczne kaplice wypełniają liczne tablice upamiętniające miejsca walk i bohaterstwo polskich żołnierzy. Katedra polowa otrzymała także w darze drzwi ozdobione płaskorzeźbami prezentującymi najbardziej znaczące sceny bitewne polskiego oręża.


Św. Jan Paweł II nawiedził katedrę polową 8 czerwca 1991 r., w czasie czwartej pielgrzymki do Polski. Powiedział wówczas:

Niech Bóg pozwoli tej katedrze, ażeby mogła w stosunku do duszpasterstwa wojskowego pełnić tę funkcję, jaką spełnia każda katedra biskupa na świecie, tzn. jest matką wszystkich kościołów, wszystkich kościołów, które są wśród żołnierzy, garnizonów, rozproszone po całym kraju, ale stanowią specjalną jedność ze względu na charakter wspólnoty, która jest jednocześnie wspólnotą żołnierzy, wspólnotą wojskową i równocześnie wspólnotą chrześcijańską, katolicką, skupioną wokół biskupa, skupioną wokół Piotra.



Ostatnia aktualizacja: 24.02.2019


Ponadto dziś także w Martyrologium:
Na wyspie Samotrake - św. Teofila. Wcześnie zawarł małżeństwo, ale po jakimś czasie w porozumieniu z żoną obrał stan zakonny. Dla swej cnoty i wiedzy wezwany został na drugi Sobór Nicejski. Gdy pojawiło się obrazoburstwo, dostał się do więzienia, a potem udać się musiał na wygnanie. Zmarł w czasie jego trwania w roku 817.

W Civitella, we Włoszech - bł. Justyny Francucci Bezzoli. Profesję zakonną złożyła u benedyktynek. Potem wiele lat spędziła w pustelni. Gdy utraciła wzrok, wróciła do klasztoru i przeżyła tam jeszcze dwadzieścia lat. Wszystkich budowała pokorą. Zmarła w roku 1319. Kult potwierdził Leon XIII (1890).

oraz:

św. Bernarda, biskupa Kapui (+ ok. 1109); św. Egduna, prezbitera i męczennika (+ pocz. IV w.); św. Innocentego I, papieża (+ 417); św. Piotra, dworzanina i cesarza, męczennika (+ 303); św. Teofanusa, męczennika (+ 817)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG