Od pewnego godnego wiary Irlandczyka takich oto rzeczy się dowiedziałem o jakże szczęśliwym waszym bracie i towarzyszu, Dominiku Collinsie.

Po dosyć długim trzymaniu go w więzieniu w Cork któregoś piątku, który dla niego był Wielkim Piątkiem, heretycy skazali go na śmierć.

Kiedy go między żołnierzami prowadzono na miejsce egzekucji, dawał wyraźne znaki wielkiej stałości, chociaż ze względu na szpiegów niewielu było przy tym świadków. Podchodząc do szubienicy, pozdrowił ją z wielką radością ducha i do otaczających wygłosił krótką zachętę w języku hiszpańskim, irlandzkim i angielskim. Treścią tego, co powiedział, był cel jego przybycia, jasno bowiem powiedział, że po to przybył do Irlandii, żeby swoim wykazać błędy tych, którzy porzucili prawdziwą wiarę i przylgnęli do heretyków..., a tymczasem jedynie prawdziwa wiara jest ta, którą głosi Kościół rzymskokatolicki, a nie ta, którą się wyznaje w Anglii, a która jest pełna złorzeczeń na Ojca świętego...

Kiedy to usłyszeli wrogowie Kościoła, nie mogli się dalej powstrzymywać i przeszkodzili jego słowom, zakładając mu sznur na szyję, który on przyjął z tak wielką radością ducha i z tak przyjemnym uśmiechem, że obecny tam jakiś Anglik, kapitan, powiedział: "Cóż to za człowiek, który na śmierć równie ochoczo idzie jak ja na ucztę?" A brat Dominik do niego: "Z tego powodu nie na jedną, ale na tysiąc śmierci chętnie się zgodzę".

W końcu nie mogli nikogo takiego znaleźć, kto by go chciał powiesić, obecnych bowiem przeraziły jego słowa. Dostrzegli wreszcie biedaczynę rybaka i biciem zmusili go do wykonania tego zadania. Ten najpierw o przebaczenie poprosił chwalebnego męczennika, na co Dominik chętnie się zgodził.

Zanim wszedł na podwyższenie, prosił, żeby się za niego modlili wszyscy katolicy. Wchodząc, rozpoczął psalm W Tobie, Panie, zaufałem, a kiedy doszedł, tęskniąc za śmiercią wypowiedział jeszcze: W ręce Twoje powierzam ducha mego - i cofnięto zapadnię.

Wisiał tak trzy albo cztery godziny, potem obcięto sznur, ciało spadło, a ponieważ niektórzy zdjęli z niego ubranie, pozostało nagie. W nocy jednak pobożni ludzie je zabrali.