WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:
Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

W prowincjach OFM:

Kolor szat:
Sobota, 24 października 2026
ŚW. ANTONIEGO OD ŚW. ANNY GALVÃO, PREZBITERA
Wspomnienie dowolne

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

Wersja do druku - biało-czarna    Wersja do druku - kolorowa 


Hymn | Psalmodia | I Czytanie | Responsorium
II Czytanie | Responsorium | Modlitwa

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.



W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1  Ty jesteś, Chryste, zwierzchnikiem i głową
Wszystkich pasterzy Twojego Kościoła,
Przyjmij więc hołdy składane z radością
W święto pasterza.

2  Ty go wybrałeś, by służył Ci wiernie
Jako uczestnik Twojego kapłaństwa;
On zaś z miłością otaczał opieką
Lud odkupiony.

3  Był przewodnikiem i wzorem dla wiernych,
Światłem dla ślepych, ratunkiem ubogich,
Ojcem roztropnym i wszystkim dla wszystkich
Tak jak Apostoł.

4  Chryste, co w niebie nagradzasz zasługi
Świętych pasterzy i dajesz im chwałę,
Pomóż nam dążyć za jego przykładem
Drogą zbawienia.

5  Tobie, o Zbawco i Królu wszechmocny,
Razem z Twym Ojcem i Duchem płomiennym
Cześć, uwielbienie i chwała niech będzie
Teraz i zawsze. Amen.



W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Kto się uniży jak dziecko, * ten jest największy w królestwie niebieskim.

Psalm 131
Dziecięca ufność w Bogu
Uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem (Mt 11, 29)

Panie, moje serce się nie pyszni *
i nie patrzą wyniośle moje oczy.
Nie dbam o rzeczy wielkie *
ani o to, co przerasta me siły.
Lecz uspokoiłem i uciszyłem moją duszę; †
jak dziecko na łonie swej matki, *
jak ciche dziecko jest we mnie moja dusza.
Izraelu, złóż nadzieję w Panu, *
teraz i na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Kto się uniży jak dziecko, / ten jest największy w królestwie niebieskim.

2 ant. Boże mój, w szczerości serca * wszystko radośnie złożyłem w ofierze.

Psalm 132
Obietnice Boże dla Dawida
Pan Bóg da Mu tron Dawida, Jego ojca (Łk 1, 32)

I

Pamiętaj, Panie, Dawidowi *
wszystkie jego trudy,
Jak złożył Panu przysięgę, *
związał się ślubem przed Bogiem Jakuba:
"Nie wejdę do mieszkania w moim domu, *
nie wstąpię na posłanie mego łoża,
Nie użyczę snu moim oczom, *
powiekom moim spoczynku,
Póki nie znajdę miejsca dla Pana, *
mieszkania dla Niego, dla Boga Jakuba".
Słyszeliśmy o arce w Efrata, *
znaleźliśmy ją na polach Jaaru.
Wejdźmy do Jego mieszkania, *
padnijmy przed podnóżkiem stóp Jego.
Wyrusz, Panie, na miejsce Twego odpoczynku, *
Ty i arka Twej chwały.
Niech Twoi kapłani w sprawiedliwość się odzieją, *
a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.
Przez wzgląd na Dawida, Twego sługę, *
nie odtrącaj oblicza swojego pomazańca.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Boże mój, w szczerości serca / wszystko radośnie złożyłem w ofierze.

3 ant. Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, * utwierdził jego panowanie na wieki.

II

Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, *
której nie odwoła:
"Zrodzone z ciebie potomstwo *
posadzę na twoim tronie.
A jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze *
i wskazania, których im udzielę,
Także ich synowie *
zasiądą na tronie po wieczne czasy".
Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
"Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem je sobie.
Będę hojnie błogosławił jego zasobom, *
jego ubogich nasycę chlebem.
Jego kapłanów odzieję zbawieniem, *
a jego wierni prawdziwie cieszyć się będą.
Wzbudzę tam moc dla Dawida, *
przygotuję światło dla mego pomazańca.
Odzieję wstydem nieprzyjaciół jego, *
a nad nim zajaśnieje jego korona".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, / utwierdził jego panowanie na wieki.

K. Przyjdźcie i zobaczcie dzieła Pana.
W. Zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.



Z Księgi proroka Barucha
3, 9-15. 24 - 4, 4

Zbawienie Izraela w mądrości

Bądź posłuszny, Izraelu, przykazaniom życiodajnym, nakłoń ucha, by poznać mądrość. Cóż się to stało, Izraelu, że jesteś w kraju nieprzyjaciół, wynędzniały w ziemi obcej, uważany za nieczystego na równi z umarłymi, zaliczony do tych, co schodzą do Szeolu? Opuściłeś źródło mądrości. Gdybyś chodził po drodze Bożej, mieszkałbyś w pokoju na wieki. Naucz się, gdzie jest mądrość, gdzie jest siła i rozum, a poznasz równocześnie, gdzie jest długie i szczęśliwe życie, gdzie jest światłość dla oczu i pokój. Lecz któż znalazł jej miejsce lub kto wszedł do jej skarbców?
O Izraelu, jakże wielki jest dom Boga, jakże obszerne miejsce posiadłości Jego! Wielki i nie mający końca, wysoki i niezmierzony. Tam się urodzili olbrzymi, sławni od początku, wielcy, biegli w walce. Ale nie tych wybrał Bóg ani im nie dał drogi do mądrości. Zginęli dlatego, że mądrości nie mieli, zginęli z powodu swej nierozwagi.
Któż wstąpił do nieba, aby ją wziąć, któż ją z obłoków sprowadził? Któż się przeprawił przez morze, a znalazł ją i przywiózł w zamian za najlepsze złoto? Nie ma nikogo, kto by znał jej drogę i kto by rozpoznał jej ścieżkę.
Lecz zna ją Wszechwiedzący i wynajdzie ją swoją mądrością. Ten, który na czas bezkresny urządził ziemię i napełnił ją stworzeniami czworonożnymi; wysłał światło, i poszło, wezwał je, a ono posłuchało Go ze drżeniem. Gwiazdy radośnie świecą na swoich strażnicach. Wezwał je. Odpowiedziały: "Jesteśmy". Z radością świecą swemu Stwórcy.
On jest Bogiem naszym. I żaden inny nie może z Nim się równać. Zbadał wszystkie drogi mądrości i dał ją słudze swemu, Jakubowi, i Izraelowi, umiłowanemu swojemu. Potem ukazała się ona na ziemi i zaczęła przebywać wśród ludzi.
Tą mądrością jest księga przykazań Boga i Prawo trwające na wieki. Wszyscy, którzy się go trzymają, żyć będą. Którzy je zaniedbują, pomrą. Nawróć się, Jakubie, trzymaj się go, chodź w blasku jego światła. Nie dawaj chwały swojej obcemu ani innemu narodowi twych przywilejów. Szczęśliwi jesteśmy, o Izraelu, że znamy to, co się Bogu podoba.


Rz 11, 33; Ba 3, 32. 37

W. O głębokości bogactw, † mądrości i wiedzy Boga! * Jakże niezbadane są Jego wyroki / i nie do wyśledzenia Jego drogi.
K. Wszechwiedzący zna mądrość i dał ją Izraelowi, umiłowanemu swojemu. W. Jakże niezbadane są Jego wyroki / i nie do wyśledzenia Jego drogi.



Kazanie św. Piotra Chryzologa, biskupa
(Kazanie 117)

Mądrość Boża, Słowo, które stało się ciałem

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

Naucza święty Paweł, że dwóch ludzi dało początek rodzajowi ludzkiemu: Adam i Chrystus. Obydwaj równi co do ciała, ale nierówni co do zasług; zupełnie podobni w zewnętrznym wyglądzie, całkowicie niepodobni w pochodzeniu. "Stał się - powiada - pierwszy człowiek, Adam, duszą żyjącą, a ostatni Adam - duchem ożywiającym".
Ów pierwszy stworzony został przez ostatniego; od Niego też otrzymał duszę dającą życie. Ten ostatni sam siebie ukształtował; On, który wszystkim daje życie, nie mógł oczekiwać życia od kogoś innego. Pierwszy został stworzony z najzwyklejszej gliny, drugi przychodzi na świat z najczystszego łona Dziewicy. Przy tamtym ziemia zamienia się w ciało, przy Tym - ciało zostaje wyniesione do godności samego Boga.
Cóż więcej? Drugi Adam umieścił swój obraz w pierwszym, gdy go stwarzał. Dlatego przyjął jego ciało i imię, aby nie zginęło to, co uczynił na swe podobieństwo. Jest zatem pierwszy Adam i ostatni Adam. Tamten pierwszy ma początek, Ten ostatni nie ma końca, a jest w rzeczywistości pierwszym, jak to sam stwierdza: "Ja jestem Pierwszy i Ostatni".
"Ja jestem Pierwszy" - to znaczy bez początku. "Ja jestem Ostatni", czyli bez końca. "Nie to jednak pierwsze - powiada Apostoł - co duchowe, ale to, co ziemskie, duchowe było potem". Najpierw - jak wiadomo - jest ziemia, potem owoc. Ale nie tak cenna ziemia jak owoc. Ziemia wymaga mozołu i trudu, owoc daje pożywienie i życie. Słusznie prorok chlubi się takim owocem, mówiąc: "Nasza ziemia wydała swój owoc". Jaki owoc? Ten, o którym na innym miejscu powiada: "Owoc twego łona posadzę na twoim tronie. Pierwszy człowiek - powiada Apostoł - z ziemi, ziemski; drugi Człowiek z nieba, niebieski".
"Jak ów ziemski, tacy i ziemscy; jaki Ten niebieski, tacy i niebiescy". Jakże więc ci, którzy się nie narodzili z nieba, mogą się stać niebieskimi nie pozostając, jakimi się narodzili, ale będąc takimi, jakimi się odrodzili? Właśnie dlatego, bracia, Duch Święty swym Boskim światłem czyni płodnym dziewicze źródło wody chrzcielnej. Tych, których błotniste źródło wydało na świat do nędznego ziemskiego żywota, nowe źródło rodzi do życia wiecznego i upodabnia do Stwórcy. Skoro więc jesteśmy odrodzeni, ukształtowani na obraz naszego Stworzyciela, czyńmy to, co nakazuje nam Apostoł: "A jak nosiliśmy obraz ziemskiego człowieka, tak też nośmy obraz Człowieka niebieskiego".
Odrodzeni zatem - jak powiedzieliśmy - na podobieństwo naszego Pana i przybrani przez Boga za synów, starajmy się nosić w sobie wierne podobieństwo i obraz naszego Stwórcy: nie przez chwałę, która Jemu jedynie się należy, ale przez niewinność, prostotę, łagodność, cierpliwość, pokorę, miłosierdzie, zgodę. Takim bowiem zechciał przyjść do nas i takim z nami pozostać.


Rz 5, 18. 12

W. Jak przestępstwo jednego † sprowadziło na wszystkich ludzi wyrok potępiający, * Tak czyn sprawiedliwy Jednego / sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie.
K. Jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć. W. Tak czyn sprawiedliwy Jednego / sprowadza na wszystkich ludzi usprawiedliwienie dające życie.



Módlmy się. Boże, Światło i Pasterzu wiernych, Ty postawiłeś świętego Antoniego na czele Twojego ludu, aby go karmił słowem i kształtował własnym przykładem, † spraw, abyśmy za jego wstawiennictwem zachowali wiarę, której nauczał, * i szli drogą, którą nam wskazał. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.


Wydawnictwo Pallottinum

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG