Garść informacji:

Kasper del Bufalo urodził się 6 stycznia 1786 roku w Rzymie. Już od najmłodszych lat, ożywiony gorliwością apostolską, poświęcił się ewangelizacji ludu: ludzi z wiosek, biednych, chorych. Szczególną miłością otaczał obłożnie chorych w hospicjach i szpitalach.
Otrzymał święcenia kapłańskie 31 lipca 1808 r. w Rzymie. W okresie napoleońskim, za swą nieugiętą wierność Ojcu Świętemu, został wygnany i uwięziony w Północnych Włoszech. Powracając do Rzymu, po upadku Napoleona, za zgodą papieża Piusa VII, wraz z grupą księży, poświęcił się odnowie duchowieństwa i ludu chrześcijańskiego poprzez prowadzenie misji i rekolekcji ludowych.
Ożywiany wielką miłością do Krwi Chrystusa, chcąc skutecznie nieść ludziom owoce odkupienia, w 1815 r. założył Zgromadzenie Misjonarzy Krwi Chrystusa. Jego działalność misyjna była bardzo owocna, również w rejonie Dolnego Lazio we Włoszech, nękanego przez bandytyzm. Swymi radami pomógł Marii de Mattias założyć Zgromadzenie Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa, stając się jej inspiratorem.
Umarł w Rzymie 28 grudnia 1837 r. Został kanonizowany 12 czerwca 1954 r. przez papieża Piusa XII.