|
Módl się słuchając |
W wersji PREMIUMdostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3 (opracowane przy użyciu syntezatora mowy).
|
|
Menu: |
Tabele stron Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum
|
|

|
Kolor szat:
|
Sobota, 3 października 2026
II tydzień psałterza
XXVI tydzień Okresu Zwykłego
|
 |
Godzina Czytań

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3 (lewy górny róg strony).
K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.
Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.
LG tom IV: Sobota II, str. 732-733; LG skrócone: Sobota II, str. 930-931
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.
1 Boże, co nie masz początku,
Boże, przez Boga zrodzony,
Boże, co od Nich pochodzisz,
Przyjdź i już z nami pozostań.
2 Ty, któryś naszym pragnieniem,
Bądź dla nas pełnią miłości,
Szczęściem, bogactwem, weselem,
Źródłem pokoju i mocy.
3 Ojcze, co władasz wszechświatem
Z Synem zrodzonym z Dziewicy,
Rządź nami zawsze i wszędzie
Ducha Świętego potęgą.
4 W Trójcy jedyny i dobry,
Oto jest dzieło Twe, Boże:
Najpierw stworzyłeś człowieka,
Potem przez Krew go zbawiłeś.
5 Ludzi przez Jedność stworzonych
Chrystus odkupił miłością;
Wtedy, gdy cierpiał, ukochał
Tych, których teraz wybiera.
6 Ojcze i Synu, i Duchu,
Boże, niech Tobie na wieki
Będzie pokorna podzięka,
Cześć, królowanie i chwała. Amen.
Antyfony - LG tom IV: Sobota II, str. 733-735; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932
Psalmy - LG tom IV: Sobota II, str. 733-735; LG skrócone: Sobota II, str. 931-932
W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.
1 ant.
Bóg sam dokonał wielkich cudów, * na wieki trwa Jego łaska.
Psalm 136
Hymn paschalny
Opowiadanie czynów dokonanych przez Pana jest wysławianiem Boga (Kasjodor)
I
Chwalcie Pana, bo jest dobry, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga nad bogami, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Pana nad panami, *
bo Jego łaska na wieki.
On sam cudów wielkich dokonał, *
bo Jego łaska na wieki.
On w swej mądrości uczynił niebiosa, *
bo Jego łaska na wieki.
On rozpostarł ziemię nad wodami, *
bo Jego łaska na wieki.
On uczynił światła ogromne, *
bo Jego łaska na wieki.
Słońce, by dniem władało, *
bo Jego łaska na wieki.
Księżyc i gwiazdy, by władały nocą, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Bóg sam dokonał wielkich cudów, / na wieki trwa Jego łaska.
2 ant.
Bóg wywiódł Izraela spośród Egipcjan, * ręką potężną, wyciągniętym ramieniem.
II
On Egipcjanom pobił pierworodnych, *
bo Jego łaska na wieki.
I wywiódł spośród nich Izraela, *
bo Jego łaska na wieki.
Ręką potężną, wyciągniętym ramieniem, *
bo Jego łaska na wieki.
Rozdzielił Morze Czerwone, *
bo Jego łaska na wieki.
I środkiem morza przeprowadził Izraela, *
bo Jego łaska na wieki.
Faraona z wojskiem strącił w Morze Czerwone, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Bóg wywiódł Izraela spośród Egipcjan, / ręką potężną, wyciągniętym ramieniem.
3 ant.
Chwalcie Boga, niebiosa, * On nas uwolnił od naszych grzechów.
III
I prowadził swój lud przez pustynię, *
bo Jego łaska na wieki.
On pobił wielkich królów, *
bo Jego łaska na wieki.
On uśmiercił królów potężnych, *
bo Jego łaska na wieki.
Sichona, króla Amorytów, *
bo Jego łaska na wieki.
I Oga, króla Baszanu, *
bo Jego łaska na wieki.
A ziemię ich dał na własność, *
bo Jego łaska na wieki.
Na własność swemu słudze Izraelowi, *
bo Jego łaska na wieki.
Pamiętał o nas w naszym poniżeniu, *
bo Jego łaska na wieki.
I uwolnił nas od wrogów, *
bo Jego łaska na wieki.
On pokarm daje każdemu ciału, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwalcie Boga, niebiosa, *
bo Jego łaska na wieki.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.
Ant.
Chwalcie Boga, niebiosa, / On nas uwolnił od naszych grzechów.
Werset - LG tom IV: Sobota II, str. 735; LG skrócone: Sobota II, str. 933
K.
Daj mi poznać Twoje drogi, Panie.
W.
Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
LG tom IV: Sobota XXVI zw, str. 259-260
|
|
Z Listu św. Pawła Apostoła do Filipian
|
4, 10-23
|
Szczodrobliwość Filipian dla Pawła
Bracia! Bardzo się ucieszyłem w Panu, że wreszcie rozkwitło wasze staranie o mnie, bo istotnie staraliście się, lecz nie mieliście do tego sposobności. Nie mówię tego bynajmniej z powodu niedostatku: ja bowiem nauczyłem się wystarczać sobie w warunkach, w jakich jestem. Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować. Do wszystkich w ogóle warunków jestem zaprawiony: i być sytym, i głód cierpieć, obfitować i doznawać niedostatku. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia. W każdym razie dobrze uczyniliście, biorąc udział w moim ucisku. Wy, Filipianie, wiecie przecież, że na początku głoszenia Ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden z Kościołów poza wami jednymi nie prowadził ze mną otwartego rachunku przychodu i rozchodu, bo do Tesaloniki nawet raz i drugi przysłaliście na moje potrzeby. Mówię zaś to bynajmniej nie dlatego, że pragnę daru, lecz pragnę owocu, który wzrasta na wasze dobro.
Stwierdzam, że wszystko mam, i to w obfitości: jestem w całej pełni zaopatrzony, otrzymawszy przez Epafrodyta od was wdzięczną woń, ofiarę przyjemną, miłą Bogu. A Bóg mój według swego bogactwa zaspokoi wspaniale w Chrystusie Jezusie każdą waszą potrzebę. Bogu zaś i Ojcu naszemu chwała na wieki wieków. Amen.
Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną. Pozdrawiają was wszyscy święci, zwłaszcza ci z domu Cezara. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym. Amen.
|
|
|
Flp 4, 12-13; 2 Kor 12, 10
|
W.
Umiem cierpieć biedę, umiem i obfitować, i być sytym, i głód cierpieć, / obfitować i doznawać niedostatku. * Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.
K.
Mam upodobanie w moich słabościach, w uciskach z powodu Chrystusa. W. Wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia.
LG tom IV: Sobota XXVI zw, str. 260-261
Z dzieła św. Grzegorza z Nyssy, biskupa, O życiu chrześcijańskim
(PG 46, 295-298)
Walcz dzielnie w obronie wiary
"Jeśli ktoś pozostaje w Chrystusie, jest nowym stworzeniem; to, co dawne, minęło". Na innym miejscu Apostoł nazywa "nowym stworzeniem" zamieszkiwanie Ducha Świętego w duszy czystej, nie skażonej grzechem, wolnej od jakiegokolwiek zła, bezbożności i niegodziwości. Gdy bowiem dusza znienawidziła grzech, całkowicie powierzyła się kierownictwu cnoty, i odmieniwszy postępowanie, przyjęła łaskę Ducha Świętego, wtedy się staje w pełni odnowiona, umocniona i pokrzepiona. Wszak powiedziano: "Wyrzućcie stary kwas, abyście się stali nowym ciastem", oraz: "Odprawiajmy nasze święto nie przy użyciu starego kwasu, lecz przaśnego chleba czystości i prawdy".
Niewątpliwie, nieprzyjaciel gotuje naszej duszy wiele zasadzek. Tymczasem ludzka natura sama z siebie jest zbyt słaba, by nad nim zatryumfować. Dlatego właśnie Apostoł nakazuje nam przywdziać zbroję niebieską. "Przywdziejcie pancerz sprawiedliwości, na stopy nałóżcie gotowość głoszenia Ewangelii pokoju i opaszcie biodra wasze prawdą". Czy widzisz, jakie środki ratunku wskazuje ci Apostoł? Prowadzą ku jednej drodze, do jednego celu. Przy ich pomocy z łatwością podąża się drogą życia aż ku szczytom wypełnienia Bożych przykazań. Na innym miejscu ten sam Apostoł powiada: "Biegnijmy wytrwale w wyznaczonych nam zawodach, patrząc na Jezusa, który nam w wierze przewodzi i ją udoskonala".
Dlatego ten, kto gardzi wielkościami doczesnego życia, kto się wyrzeka wszelkiej chwały ziemskiej, powinien wraz ze swym życiem wyrzec się także swej własnej duszy. Wyrzec się własnej duszy oznacza nie szukać nigdy własnej woli, ale woli Boga i według niej postępować; oznacza ponadto nie posiadać niczego poza tym, co zwyczajne. Wtedy łatwiej jest spełniać zalecenia przełożonych z przyjemnością, zaufaniem i ochotą, jak przystało słudze Chrystusowemu i temu, który został odkupiony dla wspólnego dobra braci. Właśnie tego pragnie Pan, kiedy zachęca: "Kto chce być pierwszy i większy wśród was, niech będzie ostatnim i sługą wszystkich".
Tego rodzaju służba ludziom powinna być bezinteresowna; kto się jej podjął, powinien być oddany wszystkim i służyć braciom, jak gdyby był ich dłużnikiem. Z kolei trzeba, aby ci, którzy są przełożonymi, przyjęli na siebie większy trud niż inni, byli bardziej skromni niż ich poddani i dawali innym wzór posługiwania w przeświadczeniu, że ci, których im powierzono, stanowią Bożą własność.
Przełożeni zatem winni się troszczyć o braci, tak jak sumienni i pilni wychowawcy troszczą się o dzieci, które im powierzyli rodzice. Jeśli zatem w ten sposób będziecie się wzajemnie miłować, tak uczniowie, jak i nauczyciele, jedni z radością okazując posłuszeństwo, drudzy ze szczerą ochotą prowadząc braci do doskonałości, a także, jeśli nawzajem wyprzedzać się będziecie w okazywaniu wzajemnego szacunku, będziecie wieść na ziemi życie godne aniołów.
|
|
|
Ga 5, 13; 1 Kor 10, 32
|
W.
Zostaliście powołani do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, * Przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie.
K.
Nie bądźcie zgorszeniem ani dla Żydów, ani dla Greków, ani dla Kościoła Bożego. W. Przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie.
LG tom IV: Sobota XXVI zw, str. 262; LG skrócone: XXVI tydzień Okresu Zwykłego, str. 634
Módlmy się.
Boże, Ty przez przebaczenie i litość najpełniej okazujesz swoją wszechmoc, udzielaj nam nieustannie swojej łaski, * abyśmy dążąc do obiecanego nam nieba, stali się uczestnikami szczęścia wiecznego.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.
Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:
K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.
|
|