|

|
W kościele katedralnym w Ełku:
|
|
Kolor szat:
|
Środa, 19 sierpnia 2026
ROCZNICA POŚWIĘCENIA KOŚCIOŁA KATEDRALNEGO W EŁKU
Uroczystość
|
 |
Teksty liturgii Mszy św.
|
|
por. Ps 68, 36
|
Pełen majestatu jest Bóg w swojej świątyni, * Bóg naszych ojców sam daje swojemu ludowi potęgę i siłę. * Niech będzie Bóg błogosławiony.
|
Odmawia się hymn Chwała na wysokości Bogu...
|
|
Boże, Ty co roku pozwalasz nam przeżywać na nowo dzień poświęcenia tego kościoła, wysłuchaj prośby swojego ludu * i spraw, aby tutaj zawsze służył Tobie z czystym sercem i w pełni osiągnął owoce odkupienia.
Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
|
|
Wybudowałem Ci dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki
|
2 Krn 5, 6-10. 13 6, 2
|
Czytanie z Drugiej Księgi Kronik
Król Salomon i cała społeczność Izraela, zgromadzona przy nim przed arką, składali w ofierze drobne i większe bydło, którego nie rachowano i nie obliczono z powodu wielkiej ilości.
Następnie kapłani wprowadzili Arkę Przymierza Pańskiego na jej miejsce do sanktuarium świątyni, to jest do Miejsca Najświętszego, pod skrzydła cherubów, a cheruby miały tak rozpostarte skrzydła nad miejscem zajmowanym przez arkę, że okrywały arkę i jej drążki z wierzchu. Drążki te były tak długie, że ich końce były widoczne przed sanktuarium spoza arki, z zewnątrz jednak nie były widoczne. Pozostają one tam aż do dnia dzisiejszego. W arce zaś nie było nic oprócz dwóch tablic, które Mojżesz tam złożył pod Horebem, gdy Pan zawarł przymierze z Izraelitami w czasie ich wyjścia z Egiptu.
Kiedy tak zgodnie, wszyscy jak jeden, trąbili i śpiewali, tak iż słychać było tylko jeden głos wysławiający majestat Pana, kiedy podnieśli głos wysoko przy wtórze trąb, cymbałów i instrumentów muzycznych, chwaląc Pana, że jest dobry i że na wieki Jego łaska, świątynia napełniła się obłokiem chwały Pańskiej, tak iż nie mogli kapłani tam pozostać i pełnić swej służby z powodu tego obłoku, bo chwała Pańska wypełniła świątynię Bożą.
Wtedy przemówił Salomon: «Pan powiedział, że będzie mieszkać w czarnej chmurze. A ja Ci wybudowałem dom na mieszkanie, miejsce przebywania Twego na wieki».
Oto słowo Boże.
|
|
|
Ps 46 (45), 2-3. 5-6. 8-9 (R.: por. 6)
|
Refren: Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła.
| | 2 | Bóg jest dla nas ucieczką i siłą, *
| | | najpewniejszą pomocą w trudnościach.
| | 3 | Przeto nie będziemy się bali, choćby zatrzęsła się ziemia *
| | | i góry zapadły w otchłań morza.
| Refren: Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła.
| | | | 5 | Nurty rzeki rozweselają miasto Boże, *
| | | najświętszy przybytek Najwyższego.
| | 6 | Bóg w nim przebywa, a ono się nie zachwieje, *
| | | Bóg je wspomoże o świcie.
| Refren: Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła.
| | | | 8 | Pan Zastępów jest z nami, *
| | | Bóg Jakuba jest naszą obroną.
| | 9 | Przyjdźcie, zobaczcie dzieła Pana, *
| | | zdumiewające czyny, których dokonał na ziemi.
| Refren: Bóg jest we wnętrzu swojego Kościoła.
| | |
|
W Chrystusie cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię
|
Ef 2, 19-22
|
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan
Bracia:
Nie jesteście już obcymi i przybyszami, ale jesteście współobywatelami świętych i domownikami Boga zbudowani na fundamencie apostołów i proroków, gdzie głowicą węgła jest sam Chrystus Jezus. W Nim zespalana cała budowla rośnie na świętą w Panu świątynię, w Nim i wy także wznosicie się we wspólnym budowaniu, by stanowić mieszkanie Boga przez Ducha.
Oto słowo Boże.
|
|
|
Iz 66, 1
|
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.
Niebiosa są moim tronem, a ziemia podnóżkiem dla nóg moich.
Jakiż to dom chcecie Mi wybudować?
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. |
|
Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu
|
Łk 19, 1-10
|
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza
Jezus wszedł do Jerycha i przechodził przez miasto. A pewien człowiek, imieniem Zacheusz, który był zwierzchnikiem celników i był bardzo bogaty, chciał koniecznie zobaczyć Jezusa, któż to jest, ale sam nie mógł z powodu tłumu, gdyż był niskiego wzrostu. Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić.
Gdy Jezus przyszedł na to miejsce, spojrzał w górę i rzekł do niego: «Zacheuszu, zejdź prędko, albowiem dziś muszę się zatrzymać w twoim domu». Zszedł więc z pośpiechem i przyjął Go rozradowany. A wszyscy, widząc to, szemrali: «Do grzesznika poszedł w gościnę».
Lecz Zacheusz stanął i rzekł do Pana: «Panie, oto połowę mego majątku daję ubogim, a jeśli kogoś w czymś skrzywdziłem, zwracam poczwórnie».
Na to Jezus rzekł do niego: «Dziś zbawienie stało się udziałem tego domu, gdyż i on jest synem Abrahama. Albowiem Syn Człowieczy przyszedł odszukać i zbawić to, co zginęło».
Oto słowo Pańskie.
|
|
Odmawia się Wierzę w jednego Boga...
|
|
|
|
Wszechmogący Boże, wspominając dzień, w którym napełniłeś ten dom swoją świętą obecnością, * prosimy Cię, abyś nas samych uczynił darem miłym Tobie.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
51. Kościół świątynią Boga
|
|
Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, * abyśmy Tobie, Ojcze święty, * zawsze i wszędzie składali dziękczynienie, * przez naszego Pana Jezusa Chrystusa.
Ty pozwoliłeś zbudować ten gmach widzialny, * w którym otaczasz opieką lud swój * pielgrzymujący do Ciebie * i dajesz mu znak i łaskę jedności z Tobą. * W tym świętym miejscu * sam wznosisz dla siebie świątynię z żywych kamieni, * którymi my jesteśmy, * i sprawiasz, że Kościół rozszerzony po całym świecie * rozwija się jako Mistyczne Ciało Chrystusa, * aż osiągnie swoją pełnię * w błogosławionym pokoju w niebieskim Jeruzalem.
Dlatego zgromadzeni w Twojej świątyni * i zjednoczeni z wszystkimi Świętymi, * wysławiamy Ciebie wołając...
|
|
|
por. 1 Kor 3, 16-17
|
Jesteśmy świątynią Boga i Duch Boży w nas mieszka. * Świątynia Boga jest święta, * a my nią jesteśmy.
|
|
|
|
Panie, nasz Boże, w rocznicę poświęcenia tego kościoła lud Tobie oddany złożył eucharystyczną Ofiarę, * niech ona stanie się dla niego źródłem łaski i radości.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
|
|
|
|
Można użyć formuły błogosławieństwa na poświęcenie kościoła - nr 25.
K. Pan z wami.
W. I z duchem Twoim.
D. Pochylcie głowy na błogosławieństwo.
K. Bóg, Pan nieba i ziemi, który zgromadził was dzisiaj na rocznicę poświęcenia tego kościoła, * niech wam hojnie udzieli swego błogosławieństwa.
W. Amen.
K. Bóg, który chce zjednoczyć w swoim Synu wszystkie rozproszone dzieci, niech was uczyni swoją świątynią * i mieszkaniem Ducha Świętego.
W. Amen.
K. Niech Bóg zamieszka w waszych duszach oczyszczonych z grzechu, * abyście mogli osiągnąć wieczne szczęście z wszystkimi Świętymi.
W. Amen.
K. Niech was błogosławi Bóg wszechmogący, * Ojciec i Syn, i Duch Święty.
W. Amen.
|
|