Garść informacji:

Urodzony około 1170 roku w Caleruedze, rodzony brat św. Dominika był również jego pomocnikiem w zakładaniu Zakonu. Zachowało się o nim wspomnienie, że był "mężem świętym i rozmodlonym, łagodnym, pokornym, wesołym i miłosiernym", a równocześnie "żarliwym kaznodzieją". Razem z innymi braćmi założył klasztor św. Jakuba w Paryżu w 1217 roku. Z polecenia św. Dominika zajął się od 1219 roku opieką nad mniszkami, w czym wykazał się roztropnością i przykładem cnót, gdyż "długo obcował z Bogiem na modlitwie". Zmarł w klasztorze św. Piotra de Gumiel z Izanu około 1235 roku. Grzegorz XVI zatwierdził jego kult 2 czerwca 1834 roku.