.:ILG:. - 2 lipca 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Czwartek, 2 lipca 2026 I tydzień psałterza XIII tydzień Okresu Zwykłego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom III: Czwartek I, str. 628; LG skrócone: Czwartek I, str. 784

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Chryste, pokornie prosimy,

Wysłuchaj naszą modlitwę,

Spraw, aby złuda tej ziemi

Nie mogła stłumić w nas wiary.

2 Chroń nas od myśli bezbożnych,

Niech zazdrość serca nie rani,

Obroń przed zemsty pragnieniem,

Nad złem niech dobro zwycięży.

3 Miłość, co nie zna obłudy,

Niech będzie więzią pokoju;

Wiara niech świeci płomieniem

Czystości nienaruszonej.

4 Chryste, nasz Królu łagodny,

Niech Tobie z Ojcem i Duchem

Będzie podzięka i chwała

Przez całą wieczność bez końca. Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom III: Czwartek I, str. 628-630; LG skrócone: Czwartek I, str. 784-786
Psalmy - LG tom III: Czwartek I, str. 628-630; LG skrócone: Czwartek I, str. 784-786

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Słowo Pana jest tarczą * dla wszystkich, którzy się u Niego chronią.

Psalm 18, 31-51
Dziękczynienie

Jeśli Bóg jest z nami, któż przeciwko nam? (Rz 8, 31)

Droga Boża jest nieskalana, †

słowo Pana wypróbowane w ogniu. *

On tarczą dla wszystkich, którzy się u Niego chronią.

Bo któż jest Bogiem prócz Pana *

lub kto jest opoką prócz naszego Boga?

Bóg, który przepasał mnie mocą *

i nienaganną uczynił mą drogę.

On dał moim nogom rączość łani *

i umieścił mnie na wzgórzach.

On me ręce wyćwiczył do bitwy, *

a ramiona do napinania spiżowego łuku.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Słowo Pana jest tarczą / dla wszystkich, którzy się u Niego chronią.

2 ant. Wspomogła mnie, Panie, * Twoja prawica.

Dałeś mi swą tarczę, aby mnie ocalić, †

wspomogła mnie Twoja prawica *

i wielkim mnie uczyniła troskliwość Twoja.

Poszerzyłeś drogę dla moich kroków *

i stopy moje się nie zachwiały.

Ścigałem mych wrogów i dopadłem, *

i nie wróciłem, póki nie zginęli.

Starłem ich i nigdy już się nie podźwigną, *

upadli pod moje stopy.

Przepasałeś mnie mocą do bitwy, *

a oporni zgięli się przede mną.

Wrogów moich zmusiłeś do ucieczki, *

tych, którzy mnie nienawidzą, spotkała zatrata.

Wołali, lecz nie było komu ich ratować, *

wołali do Pana, lecz ich nie wysłuchał.

Jak proch na wietrze ich rozrzuciłem, *

zdeptałem ich jak uliczne błoto.

Wybawiłeś mnie od zbuntowanego ludu, *

ustanowiłeś mnie głową narodów.

Służył mi lud, którego nie znałem, †

był mi posłuszny na pierwsze wezwanie, *

schlebiali mi cudzoziemcy.

Cudzoziemcy upadli na duchu *

i wyszli, drżąc, ze swoich warowni.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wspomogła mnie, Panie, / Twoja prawica.

3 ant. Niech żyje Pan, * niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.

Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja Opoka, *

niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca,

Bóg, który mnie pomścił i poddał mi narody, *

który mnie wybawił od nieprzyjaciół,

Wyniósł ponad wrogów *

i ocalił od gwałtownika.

Przeto będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów *

i pieśnią wysławiał Twoje imię.

Ty dałeś wielkie zwycięstwo królowi †

i łaską obdarzyłeś Dawida, Twego pomazańca, *

i jego potomstwo na wieki.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech żyje Pan, / niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.

Werset - LG tom III: Czwartek I, str. 630; LG skrócone: Czwartek I, str. 786

K. Otwórz, Panie, moje oczy.

W. Abym podziwiał Twoje Prawo.

I CZYTANIE

LG tom III: Czwartek XIII zw, str. 357-359

Z Drugiej Księgi Samuela

6, 1-23

Przeniesienie Arki do Jerozolimy

W owych dniach znów Dawid zgromadził wszystkich doborowych wojowników Izraela w liczbie trzydziestu tysięcy. Dawid i wszyscy ludzie towarzyszący mu, powstawszy, udali się w kierunku judzkiej Baali, aby sprowadzić stamtąd Arkę Boga, który nosi imię: Pan Zastępów spoczywający na cherubach. Umieszczono Arkę Bożą na nowym wozie i wywieziono ją z domu Abinadaba, położonego na wzgórzu. Uzza i Achio, synowie Abinadaba, prowadzili wóz z Arką Bożą. Achio wyprzedzał Arkę. Tak Dawid, jak i cały dom Izraela tańczyli przed Panem z całej siły przy dźwiękach pieśni i gry na cytrach, harfach, bębnach, grzechotkach i cymbałach.

Gdy przybyli na klepisko Nakona, Uzza wyciągnął rękę w stronę Arki Bożej i podtrzymał ją, gdyż woły szarpnęły. I zapłonął gniew Pana przeciwko Uzzie i poraził go tam Bóg za ten postępek, tak że umarł przy Arce Bożej. A Dawid strapił się, dlatego że Pan dotknął takim ciosem Uzzę, i nazwał to miejsce Peres-Uzza. Tak jest po dzień dzisiejszy. I Dawid uląkł się Pana w owym dniu, mówiąc: "Jakże przyjdzie do mnie Arka Pańska?" Nie chciał więc Dawid kierować Arki Pańskiej do siebie, do Miasta Dawidowego. Sprowadził więc ją do domu Obed-Edoma z Gat. I Arka Pańska pozostawała w domu Obed-Edoma z Gat przez trzy miesiące. A Pan pobłogosławił Obed-Edomowi i całej jego rodzinie.

Doniesiono królowi Dawidowi: "Pan obdarzył błogosławieństwem rodzinę Obed-Edoma i całe jego mienie z powodu Arki Bożej". Poszedł więc Dawid i sprowadził z wielką radością Arkę Bożą z domu Obed-Edoma do Miasta Dawidowego. Ilekroć niosący Arkę Pańską postąpili sześć kroków, składał w ofierze wołu i tuczne cielę. Dawid wtedy tańczył z całym zapałem w obecności Pana, a ubrany był w lniany efod. Dawid wraz z całym domem izraelskim prowadził Arkę Pańską wśród radosnych okrzyków i grania na rogach. Kiedy Arka Pańska przybyła do Miasta Dawidowego, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i ujrzała króla Dawida, jak podskakiwał i tańczył przed Panem: wtedy wzgardziła nim w sercu.

Przyniesioną więc Arkę Pańską ustawiono na przeznaczonym na to miejscu w środku Namiotu, który rozpiął dla niej Dawid, po czym Dawid złożył przed Panem całopalenia i ofiary biesiadne. Kiedy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar biesiadnych, pobłogosławił lud w imieniu Pana Zastępów. Dokonał potem podziału między cały naród, między cały tłum Izraela, między mężczyzn i kobiety: dla każdego po jednym bochenku chleba, po kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Potem wszyscy ludzie udali się do swych domów.

Wrócił Dawid, aby wnieść błogosławieństwo do swego domu. Wyszła ku niemu Mikal, córka Saula, i powiedziała: "O, jak to wsławił się dzisiaj król izraelski, który się obnażył na oczach niewolnic sług swoich, tak jak się pokazać może ktoś niepoważny". Dawid odpowiedział Mikal: "Przed Panem, który wybrał mnie zamiast ojca twego i całej twej rodziny i ustanowił mnie wodzem ludu Pańskiego, Izraela, przed Panem będę tańczył, i upokorzyłbym się jeszcze bardziej. Choćbym miał się poniżyć w twoich oczach, to u niewolnic, o których mówisz, sławę bym jeszcze zyskał".

Mikal, córka Saula, była bezdzietna aż do czasu swej śmierci.

RESPONSORIUM

Ps 132, 8-9; Ps 24, 7

W. Wyrusz, Panie, na miejsce Twego odpoczynku, † Ty i arka Twej chwały. * Niech Twoi kapłani odzieją się w sprawiedliwość, / a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.

K. Bramy, podnieście swe szczyty, unieście się, odwieczne podwoje, aby mógł wkroczyć Król chwały. W. Niech Twoi kapłani odzieją się w sprawiedliwość, / a Twoi wyznawcy niech śpiewają z radości.

II CZYTANIE

LG tom III: Czwartek XIII zw, str. 359-360

Kazanie św. Hieronima, kapłana, do nowo ochrzczonych

na temat psalmu czterdziestego pierwszego

Wejdę do Twojej cudownej świątyni

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj wprowadzenie do niniejszego czytania.

"Jak jeleń pragnie wody ze źródeł, tak dusza moja pragnie Ciebie, Boże". Jak jeleń pragnie wody ze źródeł, tak też i nasi nowo ochrzczeni, którzy porzucili Egipt i świat, którzy pogrążyli faraona w morzu i wygubili we chrzcie całe jego wojsko, po rozgromieniu szatana pragną źródeł Kościoła, to jest Ojca, Syna i Ducha Świętego.

O tym, że Ojciec jest rzeczywiście źródłem, napisane jest u proroka Jeremiasza: "Mnie opuścili, źródło wody żywej, i wykopali sobie dziurawe cysterny, które nie mogą zatrzymać wody". O Synu zaś czytamy na innym miejscu: "Opuścili Mnie, źródło mądrości". O Duchu Świętym: "Kto będzie pił wodę, którą Ja mu dam, stanie się ona w nim źródłem wody wytryskującej ku życiu wiecznemu". Słowa te zostały natychmiast objaśnione przez Ewangelistę, który powiada, iż Zbawiciel mówił tak o Duchu Świętym. Z wypowiedzi powyższych wynika więc jasno, iż tajemnica Trójcy Świętej stanowi potrójne źródło Kościoła.

Takich więc źródeł pragnie dusza człowieka wierzącego i ochrzczonego, takich źródeł pożąda i mówi: "Dusza moja pragnie Boga, źródła wody żywej". Nie było to przelotne życzenie zobaczenia Boga, ale gorące pragnienie i żarliwa tęsknota. Przed otrzymaniem chrztu mówili do siebie katechumeni: "Kiedyż przyjdę i stanę przed obliczem Boga". I oto spełniła się ich prośba: przybyli i stanęli przed obliczem Boga, pojawili się przed ołtarzem i tajemnicą Zbawiciela.

Dopuszczeni do przyjmowania Ciała Chrystusa i odrodzeni w życiodajnym źródle, pełni ufności wołają i mówią: "Wejdę do Twej przedziwnej świątyni, aż do domu samego Boga". Domem Boga, Jego przedziwną świątynią jest Kościół, bo w nim rozbrzmiewa "głos radości i chwały i śpiew ucztujących".

Wy przeto, którzy przyodzialiście się teraz w Chrystusa i podążając za naszymi wskazaniami zostaliście wyciągnięci Bożym słowem jak ryby z odmętów tego świata, powiedzcie: Oto w nas odwrócony został naturalny bieg rzeczy. Gdy bowiem wyciąga się ryby z morza, umierają. Nas jednak Apostołowie złowili i wyciągnęli z morza tego świata, abyśmy ze śmierci przeszli do życia. Dopóki byliśmy w świecie, nasz wzrok kierował się ku temu, co na dole, a życie nurzało się w błocie. Skoro jednak zostaliśmy wydobyci z odmętów, ujrzeliśmy słońce, zaczęliśmy oglądać prawdziwą światłość, i ogarnięci niezwykłą radością, mówimy duszy naszej: "Ufaj Bogu, albowiem wysławiać Go będę, zbawienie mojego oblicza i mego Boga".

RESPONSORIUM

Ps 27, 4

W. O jedno tylko proszę Pana † i o to zabiegam, * Żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu / po wszystkie dni życia.

K. Abym kosztował słodyczy Pana, stale się radował Jego świątynią. W. Żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu / po wszystkie dni życia.

MODLITWA

LG tom III: Czwartek XIII zw, str. 360; LG skrócone: XIII tydzień Okresu Zwykłego, str. 618

Módlmy się. Boże, Ty przez łaskę przybrania uczyniłeś nas dziećmi światłości, † nie dopuść, aby nas ogarnęły ciemności błędu, * lecz spraw, abyśmy żyli w blasku Twojej prawdy. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta