.:ILG:. - 11 maja 2026: GODZINA CZYTAŃ

Kolor szat:	Poniedziałek, 11 maja 2026 II tydzień psałterza VI tydzień Okresu Wielkanocnego

Godzina Czytań

Możliwość wydruku dostępna wyłącznie
dla użytkowników wersji premium

W wersji PREMIUM dostępne jest nagranie tej Godziny w formacie MP3
(lewy górny róg strony).

K. † Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.

W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze,

i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.

HYMN

LG tom II: Okres Wielkanocny I, str. 424-425; LG skrócone: Okres Wielkanocny I, str. 449

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 Pójdźcie, wszystkie narody,

Wysławiać wielkość Boga,

Jego święty majestat

I dobroć niepojętą.

2 Jezus, Słowo Wcielone,

By zbawić świat upadły,

Cierpiał za nas na krzyżu

I umarł w opuszczeniu.

3 Dnia trzeciego zmartwychwstał

Zwycięzca zła i śmierci,

Odtąd żyje na wieki

I trwa w Kościele swoim.

4 Duchem prawdy i łaski

Napełnia swoich wiernych,

Których w zdroju paschalnym

Uwolnił z mocy grzechu.

5 Własnym Ciałem ich karmi,

By nie ustali w drodze,

W sercach Jemu posłusznych

Roznieca żar miłości.

6 Bogu w Trójcy Jednemu

Niech będzie cześć i chwała;

Ojcu z Synem i Duchem

Śpiewajmy Alleluja! Amen.

PSALMODIA

Antyfony - LG tom II: Poniedziałek II, str. 950-952; LG skrócone: Poniedziałek II, str. 849-851
Psalmy - LG tom II: Poniedziałek II, str. 950-952; LG skrócone: Poniedziałek II, str. 849-851

W wersji PREMIUM znajdziesz tutaj propozycję melodii oraz plik mp3 z jej wykonaniem.

1 ant. Nakłoń ku mnie Twego ucha, Panie, * aby mnie ocalić.

Psalm 31, 2-17. 20-25
Ufna modlitwa w cierpieniu

Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego (Łk 23, 46)

Panie, do Ciebie się uciekam, †

niech nigdy nie doznam zawodu, *

wybaw mnie w sprawiedliwości Twojej.

Nakłoń ku mnie Twego ucha, *

pośpiesz, aby mnie ocalić!

Bądź dla mnie skałą schronienia, *

warownią, która ocala.

Ty bowiem jesteś moją skałą i twierdzą, *

kieruj mną i prowadź przez wzgląd na swe imię.

Wydobądź z sieci zastawionej na mnie, *

bo Ty jesteś moją ucieczką.

W ręce Twoje powierzam ducha mego, *

Ty mnie odkupisz, Panie, wierny Boże.

Nienawidzisz czcicieli bóstw marnych, *

ja zaś pokładam ufność w Panu.

Weselę się i cieszę Twoim miłosierdziem, †

boś wejrzał na moją nędzę, *

zrozumiałeś udrękę mej duszy.

I nie oddałeś mnie w ręce nieprzyjaciół, *

postawiłeś me stopy na miejscu przestronnym.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Nakłoń ku mnie Twego ucha, Panie, / aby mnie ocalić.

2 ant. Niech Twoje oblicze, Panie, * zajaśnieje nad Twym sługą. / Alleluja.

Zmiłuj się, Panie, nade mną, bo żyję w udręce, *

od smutku słabnie me oko i dusza, i ciało.

Moje życie upływa wśród zgryzoty, *

a lata moje wśród jęków.

Siłę tracę w ucisku, *

osłabły kości moje.

Stałem się przykładem hańby dla wszystkich mych wrogów, *

dla sąsiadów przedmiotem odrazy,

Postrachem dla moich znajomych, *

ucieka, kto mnie ujrzy na drodze.

Zapomnieli o mnie w sercach, jak o zmarłym, *

stałem się jak wyrzucone naczynie.

Słyszałem bowiem, jak wielu szeptało: †

"Trwoga jest dokoła!" *

Gromadzą się przeciw mnie, zamierzając odebrać mi życie.

Ja zaś pokładam ufność w Tobie, Panie, *

i mówię: "Tyś jest Bogiem moim".

W Twoim ręku są moje losy, *

wyrwij mnie z rąk wrogów i prześladowców.

Niech Twoje oblicze zajaśnieje nad Twym sługą, *

wybaw mnie w swoim miłosierdziu.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Niech Twoje oblicze, Panie, / zajaśnieje nad Twym sługą. / Alleluja.

3 ant. Błogosławiony Pan, * który mi okazał swoje cuda i łaskę. / Alleluja.

III

Jakże jest wielka dobroć Twoja, Panie, *

którą zachowałeś dla bogobojnych.

Okazujesz ją tym, którzy uciekają się do Ciebie *

na oczach ludzi.

Osłaniasz ich Twą obecnością od spisku mężów, *

ukrywasz w swym namiocie przed swarliwym językiem.

Niech będzie Pan błogosławiony, *

On cuda swoje i łaskę okazał mi w mieście warownym.

Ja zaś w przerażeniu mówiłem: *

"Odtrącony jestem od Twego oblicza".

Lecz Ty wysłuchałeś mój głos błagalny, *

gdy wołałem do Ciebie.

Miłujcie Pana, wszyscy, co cześć Mu oddajecie. †

Pan chroni wiernych, *

a pysznym z nawiązką odpłaca.

Bądźcie dzielni i mężnego serca, *

wszyscy, którzy ufacie Panu.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

Ant. Błogosławiony Pan, / który mi okazał swoje cuda i łaskę. / Alleluja.

Werset - LG tom II: Poniedziałek VI OW, str. 688; LG skrócone: Poniedziałek II, str. 852

K. Serce moje i ciało. Alleluja.

W. Radośnie wołają do Boga żywego. Alleluja.

I CZYTANIE

LG tom II: Poniedziałek VI OW, str. 688-689

Z Pierwszego Listu

św. Jana Apostoła

2, 1-11

Nowe przykazanie

Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca - Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy, i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.

Po tym zaś poznajemy, że Go znamy, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. Kto mówi: "Znam Go", a nie zachowuje Jego przykazań, ten jest kłamcą i nie ma w nim prawdy. Kto zaś zachowuje Jego naukę, w tym naprawdę miłość Boża jest doskonała. Po tym właśnie poznajemy, że jesteśmy w Nim. Kto twierdzi, że w Nim trwa, powinien również sam postępować tak, jak On postępował.

Umiłowani, nie piszę do was o nowym przykazaniu, ale o przykazaniu istniejącym od dawna, które mieliście od samego początku; tym dawnym przykazaniem jest nauka, którąście słyszeli. A jednak piszę wam o nowym przykazaniu, które prawdziwie jest w Nim i w nas, ponieważ ciemności ustępują, a świeci już prawdziwa światłość. Kto twierdzi, że żyje w światłości, a nienawidzi brata swego, dotąd jeszcze jest w ciemności. Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości i nie może się potknąć. Kto zaś swojego brata nienawidzi, żyje w ciemności i działa w ciemności, i nie wie, dokąd dąży, ponieważ ciemności dotknęły ślepotą jego oczy.

RESPONSORIUM

J 13, 34; 1 J 2, 10. 3

W. Przykazanie nowe † daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, / tak jak Ja was umiłowałem. * Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości. / Alleluja.

K. Po tym poznajemy, że znamy Chrystusa, jeżeli zachowujemy Jego przykazania. W. Kto miłuje swego brata, ten trwa w światłości. / Alleluja.

II CZYTANIE

LG tom II: Poniedziałek VI OW, str. 689-690

Z dzieła Dydyma Aleksandryjskiego O Trójcy Świętej

(księga 2, 12)

Duch Święty odradza nas w chrzcie

Duch Święty, wraz z Ojcem i Synem jedyny Bóg, razem z Nimi odradza nas w chrzcie i przywraca nam pierwotne piękno, które zostało zeszpecone. Napełnia nas swoją łaską do tego stopnia, że nie możemy już pragnąć rzeczy, których pragnąć nie należy; wyzwala nas z grzechu i śmierci i czyni ludźmi uduchowionymi tych, którzy powstali z prochu ziemi; czyni ich uczestnikami chwały Bożej, synami i dziedzicami Boga i Ojca, na wzór obrazu Jego Syna, współdziedzicami i braćmi Chrystusa, razem z Nim przeznaczonymi do chwały, razem z Nim mającymi objąć królowanie. W zamian za ziemię daje im niebo i otwarty dostęp do raju; czyni ich godniejszymi od aniołów i przez moc Bożą gasi wodami chrztu wiekuiste płomienie piekieł.

Dwojakie jest poczęcie człowieka: jedno z ludzkiego ciała, drugie z Ducha Świętego. O tych dwóch poczęciach pisali zgodnie z prawdą uczeni teologowie. Ja przytoczę ich imię i naukę.

Pisze święty Jan: "Wszystkim tym jednak, którzy Go przyjęli, dał moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym, którzy wierzą w imię Jego, którzy ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, ale z Boga się narodzili".

Ci więc, mówi Jan, którzy uwierzyli w Chrystusa, otrzymali moc stania się synami Boga, to jest Ducha Świętego, i uczestniczenia w Jego naturze. A jako dowód, że zostali oni zrodzeni z Ducha Świętego, Jan dodaje słowa Chrystusa: "Zaprawdę, zaprawdę mówię tobie: Jeśli się ktoś nie narodzi z wody i z Ducha, nie może wejść do królestwa Bożego".

Sadzawka chrzcielna w sposób widzialny rodzi niejako nasze widzialne ciało, gdy wyłania się ono z wody, a usługują przy tym kapłani; duchowo zaś ciało i duszę chrzci w samym sobie i odradza Duch Boży, którego nikt nie może widzieć, a usługują przy tym aniołowie.

Jan Chrzciciel, w odpowiedniej chwili dziejów, zgodnie z tymi słowami: "Z wody i z Ducha", rzekł o Chrystusie: "On chrzcić was będzie Duchem Świętym i ogniem". Glinianym naczyniem jest człowiek, dlatego należy go wpierw obmyć wodą, a następnie umocnić i wykończyć w ogniu, a Bóg jest ogniem trawiącym. Człowiek więc potrzebuje Ducha Świętego, aby On go odnowił i doprowadził do doskonałości. Ten duchowy ogień może nawodnić; ta duchowa woda może przetopić.

RESPONSORIUM

Iz 44, 3. 4; J 4, 14

W. Rozleję wody † po spragnionej glebie / i zdroje po wyschniętej ziemi. * Wyleję Ducha mego na twoich potomków, / i wyrastać będą jak topole nad bieżącymi wodami. / Alleluja.

K. Woda, którą dam, stanie się w nich źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu. W. Wyleję Ducha mego na twoich potomków, / i wyrastać będą jak topole nad bieżącymi wodami. / Alleluja.

MODLITWA

LG tom II: Poniedziałek VI OW, str. 692; LG skrócone: Poniedziałek VI OW, str. 489

Módlmy się. Miłosierny Boże, spraw, aby łaska, którą czerpiemy z wielkanocnych misteriów, * przynosiła owoce w ciągu całego naszego życia. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Następnie, przynajmniej w oficjum odprawianym wspólnie, dodaje się:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Inne Godziny - Jutrznia
Modlitwa przedpołudniowa, południowa, popołudniowa
Nieszpory, Kompleta