Garść informacji:

Urodził się w zamku Roccasecca, w Italii, w 1225 roku. Już we wczesnej młodości wybrał Zakon Kaznodziejski, do którego wstąpił w Neapolu, w 1244 roku, wbrew woli swojej rodziny. Studiował w głównych ośrodkach nauki tamtych czasów: Kolonii, Paryżu, Rzymie i Neapolu. Wsławił się szczególnie niewinnością życia oraz wiernością w zachowywaniu obserwancji zakonnych. Właściwe Zakonowi zadanie, jakim jest służba Słowu Bożemu w dobrowolnym ubóstwie, znalazło u niego wyraz w długoletniej pracy teologicznej: w gorliwym poszukiwaniu prawdy, którą należy nieustannie kontemplować i przekazywać innym. Dlatego wszystkie swoje zdolności oddał wyłącznie na służbę prawdy. Sam starał się ją posiąść, skądkolwiek by pochodziła, i ogromnie pragnął dzielić się nią z innymi. Odznaczał się pokorą oraz szlachetnym sposobem bycia. Stał się znakomitym nauczycielem teologii, a także wymownym głosicielem prawdy ewangelicznej. Przekazał wiele z mądrości Boskiej i ludzkiej i wspaniale udowodnił, że istnieje ścisły związek pomiędzy Bożym objawieniem a ludzkim rozumem.
Szczególną czcią otaczał Chrystusa Zbawiciela, zwłaszcza na krzyżu i w tajemnicy Eucharystii, co wyraził w tekstach liturgicznych. Płonął również synowską miłością do Najświętszej Maryi Panny. Zmarł w Fossanova, 7 marca 1274 roku, w czasie podróży na Sobór w Lyonie. Papież Jan XXII zaliczył go do grona świętych 18 lipca 1323 roku. Papież św. Pius V ogłosił go 11 kwietnia 1567 roku piątym doktorem Kościoła zachodniego. Papież Leon XIII ustanowił go 4 sierpnia 1880 roku patronem wszystkich uniwersytetów i szkół katolickich. Ze względu na reformę liturgiczną jego święto obchodzi się dzisiaj we wspomnienie przeniesienia jego ciała do Tuluzy.