Maj - dla wielu najpiękniejszy miesiąc roku - to w Kościele okres szczególnej czci Matki Bożej. Szczególnie w Polsce gromadzimy się wieczorami w kościołach, przy grotach, kapliczkach i figurach przydrożnych. Pierwsze nabożeństwa majowe zaczęto odprawiać w Polsce w połowie XIX wieku w Płocku, Toruniu, Nowym Sączu i Krakowie, a od 1852 r. - uroczyście w kościele Świętego Krzyża w Warszawie. Po 30 latach stało się ono bardzo popularne i znane w całym kraju.
Rodowód tych nabożeństw jest jednak znacznie wcześniejszy niż się powszechnie uważa. Gromadzenie się i śpiewanie pieśni na cześć Matki Bożej było znane już na Wschodzie w V wieku. W Kościele zachodnim w I tysiącleciu maj jako miesiąc Maryi święcono raczej sporadycznie. Dopiero na przełomie XIII i XIV w. powstała myśl, aby ten miesiąc poświęcić Maryi. Pierwszym, który rzucił tę myśl, był król hiszpański Alfons X (+ 1284). Władca ów zapraszał do udziału w nabożeństwach majowych, sam często brał w nich udział i swoim poddanym zalecał gromadzenie się w porze wieczornej na modlitwy wokół figur Matki Bożej. Dominikanin bł. Henryk Suzo (+ 1366), uczeń Jana Eckharta i przyjaciel Jana Taulera, znanych mistyków średniowiecza, wyznaje, że jako pacholę zbierał w maju kwiaty i niósł je do stóp Matki Bożej. Lubił z kwiatów pleść wieńce i kłaść je na głowę figur Bożej Rodzicielki. Matka Boża nagrodziła go za to wizją chwały, jaką odbiera od Aniołów. W roku 1549 ukazała się w Niemczech książeczka pod tytułem: Maj duchowy, gdzie po raz pierwszy maj został nazwany miesiącem Maryi. W żywocie św. Filipa Nereusza (+ 1595) czytamy, że gromadził on dziatwę przy figurach i obrazach Matki Bożej, śpiewał z nimi pieśni, zbierał kwiaty i zachęcał do składania ku Jej czci kwiatów, duchowych ofiar i wyrzeczeń. Nowicjusze dominikańscy we Fiesole (w latach 1677-1709) w maju gromadzili się przed wizerunkiem Najświętszej Maryi i czcili ją muzyką, śpiewem i składaniem duchowych wyrzeczeń. Jednakże za autora właściwych nabożeństw majowych historycznie uważa się jezuitę, o. Ansolani (1713). On to w kaplicy królewskiej w Neapolu codziennie w maju urządzał koncert pieśni ku czci Bożej Matki, który kończył się błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem.
Za największego apostoła nabożeństw majowych uważa się jezuitę, o. Muzzarelli. W roku 1787 wydał on broszurkę, w której propagował nabożeństwo majowe. Co więcej rozesłał ją do wszystkich biskupów Italii. Sam w Rzymie zaprowadził to nabożeństwo w słynnym kościele zakonu Al Gesu mimo, że zakon wtedy formalnie już nie istniał, zniesiony przez papieża Klemensa XIV w roku 1773. Odprawiał on również nabożeństwo majowe w Paryżu, gdzie towarzyszył papieżowi Piusowi VII w podróży na koronację Napoleona Bonaparte. Pius VII nabożeństwo majowe obdarzył odpustami. Dalsze odpusty do nabożeństwa majowego - na które składa się Litania Loretańska do Najświętszej Maryi Panny, nauka kapłana oraz błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem - przypisał w 1859 roku papież bł. Pius IX.
W Polsce pierwsze nabożeństwo majowe wprowadzili jezuici w Tarnopolu (1838), misjonarze w Warszawie w kościele Św. Krzyża w roku (1852), ksiądz Golian w Krakowie (w 1856) i we Włocławku biskup Marszewski (1859). W tym samym czasie cześć Królowej maja szerzył w Galicji poezją o. jezuita Karol Antoniewicz (+ 1852). Ks. Wincenty Buczyński (jezuita) wydał we Lwowie pierwszą książeczkę o nabożeństwach majowych (1839). W dziesięć lat potem podobną broszurę wydano we Wrocławiu w roku 1850. Wydał ją ks. Aleksander Jełowicki, zmartwychwstaniec. W połowie XIX wieku nabożeństwo majowe przyjęło się we wszystkich prawie krajach.

Centralną częścią nabożeństwa majowego jest Litania Loretańska, jeden ze wspaniałych hymnów na cześć Maryi, w którym wysławiane są Jej wielkie cnoty i przywileje, jakimi obdarzył Ją Bóg. Litania Loretańska powstała w XII wieku, prawdopodobnie we Francji, a zatwierdził ją oficjalnie papież Sykstus V. Nazwę "Loretańska" otrzymała od miejscowości Loretto we Włoszech, gdzie była szczególnie propagowana i odmawiana.
Tekst litanii miał przedłożyć w 1578 r., do zatwierdzenia papieżowi Grzegorzowi XIII, archidiakon Guido Candiotti. 11 czerwca 1587 r. Sykstus V obdarzył "Litanię Loretańską" dwustu dniami odpustu. Kolejne odpusty przypisali do niej Pius VII i Pius XI. W 1631 r. Święta Kongregacja Obrzędów zakazała dokonywania w tekście samowolnych zmian; te, które następowały, posiadały aprobatę Kościoła. Kiedyś w litanii było więcej tytułów, m.in.: Mistrzyni pokory, Matko Miłosierdzia czy Bramo odkupienia. Później pojawiały się inne wezwania: Królowo Różańca Świętego (1675), Królowo bez zmazy pierworodnej poczęta (1846), Matko Dobrej Rady (1903), Królowo pokoju (1917), Królowo Wniebowzięta (1950), Matko Kościoła (1980), Królowo Rodziny (1995).
W litanii wymieniane są kolejne tytuły Maryi: jest ich w sumie 49, a w Polsce 50. Po zatwierdzeniu liturgicznej uroczystości NMP Królowej Polski, obchodzonej 3 maja, do Litanii dołączono 12 października 1923 r. wezwanie "Królowo Polskiej Korony", przekształcone po drugiej wojnie światowej na "Królowo Polski".

Paweł VI

Encyklika Mense maio w sprawie modłów do Matki Bożej w miesiącu maju

Maciej Niedzielski OP

Święta Boża Rodzicielko

Michał Murzyn OP

Matko Kościoła

Tomasz Grabowski OP

Matko nienaruszona

Szymon Nowakowski OP

Matko dobrej rady

Artur Hącia OP

Matko Stworzyciela

Łukasz Mścisławski OP

Zwierciadło sprawiedliwości

Roman Bielecki OP

Stolico Mądrości

Andrzej Kozicki OP

Przybytku chwalebny

Michał Chaberek OP

Przybytku sławny pobożności

Wojciech Dudzik OP

Różo duchowna

Dominik Jurczak OP

Wieżo Dawidowa

Andrzej Dołęga OP

Wieżo z kości słoniowej

Jan Nalepa OP

Domie złoty

Michał Romaniv OP

Arko Przymierza

Łukasz Filc OP

Bramo niebieska

Adam Wyszyński OP

Gwiazdo zaranna

Tomasz Rojek OP

Uzdrowienie chorych

Tomasz Zalewski OP

Ucieczko grzeszników

Tomasz Martynelis OP

Wspomożenie wiernych

Krzysztof Michałowski OP

Królowo aniołów

Łukasz Woś OP

Królowo Apostołów

Andrzej Marzec OP

Królowo męczenników

Mariusz Tabaczek OP

Królowo Wszystkich Świętych

 

Królowo rodziny

Dawid Kołodziejczyk OP

Królowo wniebowzięta

 

Królowo różańca świętego

Małgorzata Zalewska
Maj - miesiącem Maryi
Format HTML

Wiara.pl
Maj - miesiąc Maryi
Format HTML

Arkadiusz Bednarczyk
Twoja, Mario, dźwięczy chwała, gdy majowe płyną dni
Format HTML

ks. Andrzej Draguła
Królowa łąk, pól i lasów
Format HTML

bp Antoni Długosz
W maju dziękujmy Maryi, że jest naszą Matką!
Format HTML

"Niedziela" kielecka
Zdążyć na majowe
Format HTML

ks. Dariusz Gronowski
Majowa gloria
Format HTML

Zdzisław Brzęk
Święta Maryjo, módl się za nami...
Format HTML

ks. Ireneusz Skubiś
Jestem, pamiętam, czuwam!
Format HTML

Jarosław Wojasiński
Chwalcie łąki umajone...
Format HTML

Weronika Różycka
Zacznijcie wargi nasze chwalić Pannę Świętą
Format HTML

Justyna Wołoszka
Maryja - cedr czystości
Format HTML

Grzegorz Gęsikowski
Nabożeństwo majowe
Format HTML

ks. Zenon Mońka
Nabożeństwo majowe
Format HTML

Katarzyna Woynarowska
Nabożeństwa majowe
Format HTML

bp Stefan Cichy
Pobożność ludowa i liturgia
Format HTML

ks. Józef Sroka
Pobożność maryjna w Dyrektorium o pobożności ludowej
Format PDF

ks. Andrzej Zwoliński
Matka Boża Majowa
Format HTML