Garść informacji:

Niepokalane Serce Błogosławionej Dziewicy Maryi jest naszym tytułem od samego momentu założenia Instytutu (1849). W 1852 roku ogłasza się Ją naszą patronką. Od 1862 r. członkowie Zgromadzenia w swej profesji zakonnej oddają się na specjalną służbę Niepokalanego Serca Maryi, aby osiągnąć cel, dla jakiego nasz Instytut został ustanowiony w Kościele.
Wyrażenie "Serce Maryi" powinno być interpretowane w sensie biblijnym: określa ono samą osobę Dziewicy; Jej najgłębszą i jedyną "istotę"; centrum i źródło Jej życia wewnętrznego: rozum, pamięć, wolę i miłość; postawę niepodzielnej miłości do Boga i swych braci. Poświęciła się Ona bardzo gorliwie zbawczemu dziełu Syna. W liturgii rozważa się Matczyną troskliwość Dziewicy, wzór "nowego serca", dar i znak Nowego Przymierza.
Ojciec Klaret ukazuje Serce Maryi jako rozpaloną kuźnię, gdzie misjonarze wykuwają się dla bycia sługami Słowa z zamiarem przedłużania funkcji macierzyństwa duchowego Maryi wobec ludzi.
Nasz prorocki styl życia otrzymuje z Serca Niepokalanej Maryi, Matki Zgromadzenia, szczególne piętno. Ona naucza nas, że bez serca, czułości i miłości nie ma wiarygodnego proroctwa.