Nigdy nie zwodziliście nikogo, przeciwnie, byliście nauczycielami dla innych. Otóż życzę sobie, aby to, co innym zalecacie, zachowało i nadal swoją moc. Proście dla mnie o taką siłę ducha i ciała, abym nie tylko w słowach był mocny, ale i w sobie: aby nie tylko nazywano mnie chrześcijaninem, lecz abym był nim w istocie. A wtedy, gdy już mnie nie będzie na tym świecie, będę miał prawo do tego imienia i do uważania mnie za wiernego. Z tego, co widzialne, nic nie jest doskonałe. Nawet i chwała naszego Boga, Jezusa Chrystusa, jest większa, od kiedy powrócił do Ojca. Chrześcijaństwo nie jest owocem przekonywującej wymowy, ale potęgą objawiającą się w obliczu nienawiści ze strony świata.

Piszę do wszystkich Kościołów i wszystkim oznajmiam, że chętnie poniosę śmierć dla Boga. Nie bądźcie mi w tym przeszkodą. Błagam was, nie okazujcie mi życzliwości nie na czasie. Pozwólcie mi stać się żerem dzikich zwierząt, bo w ten sposób dojdę do Boga. Jestem pszenicznym ziarnem Boga: niech mnie zetrą zęby dzikich zwierząt, abym się stał czystym chlebem Chrystusa. Raczej należy je zachęcić, niechże będą moim grobem, niech zniknie w nich moje ciało, tak abym po śmierci nikomu już nie był ciężarem. Wtedy dopiero będę prawdziwie uczniem Chrystusa, gdy już świat nie będzie widział nawet i mojego ciała. Błagajcie Chrystusa za mną, abym za przyczyną tych zwierząt został złożony Bogu w ofierze. Nie rozkazuję wam, jak Piotr i Paweł: oni byli apostołami, a ja jestem skazańcem, oni są wolni, a ja jeszcze nie-wolny. Ale gdy wszystko wycierpię, będę wyzwolony w Jezusie Chrystusie i w Nim odrodzę się wolny. Teraz zaś, skuty kajdanami, uczę się niczego nie pożądać.

Od Syrii aż do Rzymu, na ziemi i na morzu, w nocy i w dzień, mam do czynienia z dzikimi zwierzętami, przykuty do dziesięciu lampartów, czyli żołnierzy: im więcej okazuje się im dobroci, tym stają się gorsi. Przez ich zniewagi staję się bardziej uczniem Chrystusa, "ale to mnie jeszcze nie usprawiedliwia". Obym już się znalazł wśród zwierząt, które są dla mnie przeznaczone! Oby, nie zwlekając, rzuciły się na mnie! Będę je nawet wabił, aby mnie prędko pożarły, nie tak jak innych, których się ulękły i nie tknęły ich. A gdyby się ociągały, wtedy je podrażnię. Wybaczcie mi, wiem dobrze, co dla mnie jest korzystne. Teraz dopiero zaczynam być uczniem Chrystusa. Niech w spotkaniu z Nim nie przeszkodzi mi żadna niewłaściwa troska o mnie wszelkich istot, widzialnych czy niewidzialnych. Ogień i ukrzyżowanie, stado dzikich zwierząt, rozszarpanie czy rozdarcie, łamanie kości, kaleczenie i zmiażdżenie ciała, najwymyślniejsze męki szatana, niech to wszystko spadnie na mnie, bylebym tylko połączył się z Chrystusem.