WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:




Tabele stron

Teksty LG
Teksty Monastycznej LG
Teksty Liturgia Horarum



Internetowa Liturgia Godzin
Wesprzyj rozwój serwisu

Kolor szat:
Czwartek, 23 czerwca 2022
NARODZENIE ŚW. JANA CHRZCICIELA
Uroczystość

Godzina Czytań
(monastyczna LG)



K. Boże, wejrzyj ku wspomożeniu memu.
W. Panie, pośpiesz ku ratunkowi memu.
Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze,
i na wieki wieków. Amen. Alleluja.

Powyższe teksty opuszcza się, jeśli tę Godzinę poprzedza Wezwanie.


Już od młodości w grotach na pustyni
Szukałeś, Janie, schronienia przed tłumem,
Aby nie skazić nieroztropną mową
Swojego życia.

Twoim okryciem była sierść wielbłąda,
A z owczej wełny na biodra przepaska;
Miód i szarańcza siły twe wzmacniały,
Poiła woda.

Inni prorocy w duchu przeczuwali
Promienne światło mające zabłysnąć,
Ty zaś swym palcem ukazałeś Tego,
Co gładzi grzechy.

Nikt się nie zrodził na obszarze ziemi,
By stać się większym świętością od Jana,
On bowiem ochrzcił Pana, który zmywa
Przewiny świata.

Boże Jedyny w Trójcy Niepojętej,
Niech hymn aniołów wysławia Cię wiecznie,
Ty zaś nam okaż swoje miłosierdzie
I bezmiar łaski. Amen.


1 ant. Zanim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, * prorokiem dla narodów cię ustanowiłem.

Psalm 1
Dwie drogi życia
Błogosławieni, którzy mając nadzieję w krzyżu, zanurzyli się w wodzie (Anonim z II w.)

Szczęśliwy człowiek, *
który nie idzie za radą występnych,
Nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
Lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.
On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.
Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Przeto nie ostoją się na sądzie występni *
ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Zanim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, / prorokiem dla narodów cię ustanowiłem.

2 ant. Ostrym mieczem uczynił me usta, * w cieniu swej ręki mnie ukrył.

Psalm 15
Człowiek sprawiedliwy
Przystąpiliście do góry Syjon, do miasta Boga żyjącego (Hbr 12, 22)

Kto będzie przebywał w Twym przybytku, Panie, *
kto zamieszka na Twej górze świętej?
Ten, kto postępuje nienagannie, †
działa sprawiedliwie *
i mówi prawdę w swoim sercu,
Kto swym językiem oszczerstw nie głosi, †
kto nie czyni bliźniemu nic złego *
i nie ubliża swoim sąsiadom;
Kto za godnego wzgardy uważa złoczyńcę, *
ale szanuje tego, który oddaje cześć Bogu;
Kto dotrzyma przysięgi niekorzystnej dla siebie, †
kto nie daje swych pieniędzy na lichwę *
i nie da się przekupić przeciw niewinnemu.
Kto tak postępuje, *
nigdy się nie zachwieje.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Ostrym mieczem uczynił me usta, / w cieniu swej ręki mnie ukrył.

3 ant. Jan zobaczył nadchodzącego Jezusa * i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.

Psalm 16
Bóg najwyższym dobrem
Bóg wskrzesił Jezusa, zerwawszy więzy śmierci (Dz 2, 24)

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, †
mówię do Pana: "Tyś jest Panem moim, *
poza Tobą nie ma dla mnie dobra".
Wzbudził On we mnie miłość przedziwną *
do świętych, którzy mieszkają na Jego ziemi.
A wszyscy, którzy idą za obcymi bogami, *
pomnażają swoje udręki.
Nie będę wylewał krwi w ofiarach dla nich, *
nie wymówią ich imion moje wargi.
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.
Sznur mierniczy szczodrze mi dział wyznaczył, *
jak miłe jest dla mnie dziedzictwo moje!
Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.
Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
Bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.
Ty ścieżkę życia mi ukażesz, †
pełnię radości przy Tobie *
i wieczne szczęście po Twojej prawicy.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Jan zobaczył nadchodzącego Jezusa / i rzekł: Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata.

K. Jan przyszedł zaświadczyć o światłości.
W. Aby wszyscy uwierzyli przez niego.



Z Księgi proroka Jeremiasza
1, 4-10. 17-19


Pan skierował do mnie następujące słowo: "Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, znałem ciebie, nim przyszedłeś na świat, poświęciłem cię, prorokiem dla narodów ustanowiłem cię". I rzekłem: "Ach, Panie Boże, przecież nie umiem mówić, bo jestem młodzieńcem!"
Pan zaś odpowiedział mi: "Nie mów: Jestem młodzieńcem, gdyż pójdziesz, do kogokolwiek cię poślę, i będziesz mówił, cokolwiek tobie polecę. Nie lękaj się ich, bo jestem z tobą, by cię chronić" - mówi Pan.
I wyciągnąwszy rękę, dotknął Pan moich ust i rzekł mi: "Oto kładę moje słowa w twoje usta. Spójrz, daję ci dzisiaj władzę nad narodami i nad królestwami, byś wyrywał i obalał, byś niszczył i burzył, byś budował i sadził.
Ty zaś przepasz swoje biodra, wstań i mów wszystko, co ci rozkażę. Nie lękaj się ich, bym cię czasem nie napełnił lękiem przez nimi. A oto Ja czynię cię dzisiaj twierdzą warowną, kolumną żelazną i murem spiżowym przeciw całej ziemi, przeciw królom judzkim i ich przywódcom, ich kapłanom i ludowi całej ziemi. Będą walczyć przeciw tobie, ale nie zdołają cię zwyciężyć, gdyż Ja jestem z tobą - mówi Pan - by cię ochraniać".



K. Nim utworzyłem cię w łonie matki, poznałem cię, nim z łona wyszedłeś, poświęciłem cię.
W. Prorokiem dla narodów cię uczyniłem.
K. Oto me słowa położyłem w usta twoje, ustanowiłem cię nad narodami i nad królestwami.
W. Prorokiem dla narodów cię uczyniłem.


1 ant. Głos się rozlega na pustyni: * przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki.

Psalm 34
Bóg ocaleniem sprawiedliwych
Skosztowaliście, że słodki jest Pan (1 P 2, 3)

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.
Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał *
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.
Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał, *
i uwolnił od wszelkiego ucisku.
Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych, *
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry; *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.
Uwielbiajcie Pana, wszyscy Jego święci, *
Jego czciciele nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu, *
szukającym Pana niczego nie zbraknie.
Zbliżcie się, synowie, posłuchajcie, co mówię, *
będę was uczył bojaźni Pańskiej.
Kim jest ten człowiek, który życia pożąda *
i długich dni pragnie, by się nimi cieszyć?
Powściągnij swój język od złego, *
a wargi swoje od kłamstwa.
Od zła się odwróć, czyń, co dobre, *
szukaj pokoju i dąż do niego.
Oczy Pana zwrócone na sprawiedliwych, *
uszy Jego otwarte na ich wołanie.
Pan zwraca swe oblicze przeciw zło czyniącym, *
by pamięć o nich wymazać z ziemi.
Pan słyszy wołających o pomoc *
i ratuje ich od wszelkiej udręki.
Pan jest blisko ludzi skruszonych w sercu, *
ocala upadłych na duchu.
Liczne są nieszczęścia, które cierpi sprawiedliwy, *
ale Pan go ze wszystkich wybawia.
On czuwa nad każdą jego kością *
i żadna z nich nie zostanie złamana.
Zło sprowadza śmierć na grzesznika, *
wrogów sprawiedliwego spotka kara.
Pan odkupi dusze sług swoich, *
nie zazna kary, kto się doń ucieka.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Głos się rozlega na pustyni: / przygotujcie drogę Panu, Jemu prostujcie ścieżki.

2 ant. Idzie za mną mocniejszy ode mnie, * a ja nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u Jego sandałów.

Psalm 92
Doskonałość Boża
Psalm ten wysławia dzieła Jednorodzonego (św. Atanazy)

Dobrze jest dziękować Panu, *
śpiewać Twojemu imieniu, Najwyższy,
Rano głosić łaskawość Twoją, *
a wierność Twoją nocami,
Na harfie dziesięciostrunnej i lirze, *
pieśnią przy dźwiękach cytry.
Bo weselę się, Panie, Twoimi czynami, *
raduję się dziełami rąk Twoich.
Jak wielkie są dzieła Twoje, Panie, *
i jakże głębokie Twe myśli!
Nie zna ich człowiek nierozumny *
i głupiec ich nie pojmuje.
Chociaż występni się plenią jak zielsko, *
a złoczyńcy jaśnieją przepychem,
I tak pójdą na wieczną zagładę, *
Ty zaś, Panie, na wieki jesteś wywyższony.
Bo oto wrogowie Twoi, Panie, †
bo oto wrogowie Twoi poginą, *
rozproszą się wszyscy złoczyńcy.
Dałeś mi siłę bawołu, *
skropiłeś mnie świeżym olejkiem.
Moje oko spogląda z góry na nieprzyjaciół, †
a uszy me usłyszały o klęsce przeciwników, *
tych, którzy na mnie powstają.
Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, *
rozrośnie się jak cedr na Libanie.
Zasadzeni w domu Pańskim *
rozkwitną na dziedzińcach Boga naszego.
Nawet i w starości wydadzą owoc, *
zawsze pełni życiodajnych soków,
Aby świadczyć, że Pan jest sprawiedliwy; *
On moją Opoką i nie ma w Nim nieprawości.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Idzie za mną mocniejszy ode mnie, / a ja nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u Jego sandałów.

3 ant. Czas się wypełnił * i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Psalm 21, 2-8. 14
Dziękczynienie za zwycięstwo króla
Chrystus otrzymał życie, by zmartwychwstał, i długie dni na wieki i na zawsze (św. Ireneusz)

Panie, król się weseli z Twojej potęgi *
i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.
Spełniłeś pragnienie jego serca *
i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.
Bo pomyślne błogosławieństwo wcześniej nań zesłałeś, *
szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.
Prosił Ciebie o życie, *
Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.
Wielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *
ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.
Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *
napełniłeś go radością Twojej obecności.
Król bowiem w Panu pokłada nadzieję *
i nie zachwieje się z łaski Najwyższego.
Powstań, Panie, w swojej potędze, *
będziemy śpiewać i sławić moc Twoją.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Czas się wypełnił / i bliskie jest królestwo Boże. Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

K. Zaprawdę, blisko jest Jego zbawienie.
W. I chwała zamieszka w naszej ziemi.



Kazanie świętego Augustyna, biskupa
(Kazanie 293, 1-3)

Głos wołającego na pustyni

Kościół obchodzi dzień narodzenia Jana jako dzień świąteczny: żadnego z naszych ojców w wierze Kościół tak nie czci, aby obchodzić dzień jego narodzin. Czcimy świętem narodzenie Jana, podobnie czcimy narodzenie Chrystusa. Nie jest to bez powodu. Tak wzniosły to temat, że nie sposób całkowicie go wyczerpać: ale może właśnie dlatego jego rozważanie będzie bardziej wnikliwe i przyniesie więcej duchowego pożytku. Matka Jana starsza już była i niepłodna. Matka Chrystusa młodziutka i dziewicza.
Ojciec Jana nie chce wierzyć jego narodzinom i staje się niemy, Maryja wierzy w przyjście na świat Chrystusa i poczęła Go wierząc. Oto przedstawiliśmy wam tajemnicę, którą mamy rozważyć i zgłębić, wyliczyliśmy też towarzyszące jej okoliczności; jeżeli jednak nie zdołamy wypowiedzieć wszystkiego tak, jakby należało, albo jeśli nie starczy nam czasu, to przecież i beze mnie o wiele bardziej was pouczy Ten, który przemawia w głębi duszy, Ten, który jest przedmiotem waszych myśli, którego przyjęliście do waszych serc i którego świątynią jesteście.
Jan staje niejako na pograniczu dwóch Przymierzy: Starego i Nowego. O tym sam Pan mówi w tych słowach: "Aż do Jana sięgało Prawo i Prorocy". Jan przedstawia więc sobą to, co było stare, i to, co nowe. Jako przedstawiciel czasów minionych wywodzi się z rodziców podeszłych wiekiem, a jako przedstawiciel nowego okazuje się prorokiem już w łonie swej matki, gdy w nim się porusza na pozdrowienie Maryi. Jeszcze przed przyjściem na świat został wybrany i powołany i stał się zwiastunem Pana, zanim jeszcze Pan go ujrzał. Cudowne są sprawy Boże i przerastające ludzkie zrozumienie. Ale oto nadszedł już dzień narodzin Jana Chrzciciela, otrzymuje on imię, otworzyły się usta jego ojca i rozwiązał się jego język. Takie były owe wydarzenia, teraz rozważmy ich ukryte znaczenie.
Zachariasz milczy i pozostaje niemy aż do narodzenia Jana, a ten poprzednik Pana przywraca mu mowę. Cóż zatem oznacza milczenie Zachariasza, jeśli nie to, że wszystkie proroctwa były niejako przesłonięte, ukryte i zapieczętowane, zanim nie rozbrzmiała dobra nowina o Jezusie Chrystusie? Ale za Jego przyjściem unoszą się zasłony, a wszystkie zapowiedzi o Nim mówiące stają się jasne. Otóż otwarcie się ust Zachariasza przy narodzeniu Jana oznacza to samo, co rozdarcie się zasłony świątyni przy śmierci Jezusa na krzyżu. Gdyby Jan głosił samego siebie, nie otwarłby nigdy ust Zachariasza, lecz jego język się rozwiązał, ponieważ narodził się ten, który miał być głosem. Bo gdy Jan głosił przyjście Pana, pytano go: "kto ty jesteś?", a on odpowiedział: "Jam głos wołającego na pustyni". Jan jest głosem, ale "na początku było Słowo". Jan jest głosem tylko do czasu, ale Jezus Chrystus jest Słowem wiecznym, które było na początku.



W. Ty, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego.
W. Gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.
K. Jego ludowi dasz poznać zbawienie przez odpuszczenie grzechów.
W. Gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.


Ant. Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni * i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów.

Pieśń (Iz 40, 3-5)
Przyjście Pana

Oto głos się rozlega: †
"Drogę dla Pana przygotujcie na pustyni, *
wyrównajcie na odludziu gościniec dla naszego Boga!"
Niech się podniosą wszystkie doliny, *
a wszelkie góry i wzgórza się obniżą.
Niech urwiska staną się równiną, *
a gładką niziną strome zbocza.
Wtedy się objawi chwała Pana †
i wszyscy ludzie razem ją zobaczą, *
bo usta Pana tak powiedziały".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Iz 40, 6-8)
Słowo Boga trwa na wieki

Głos się odzywa: "Wołaj!" *
i rzekłem: "Co mam wołać?"
"Każdy człowiek jakby trawa, *
a cały wdzięk jego jako kwiat na polu.
Usycha trawa i kwiat więdnie, *
gdy wiatr Pana na nie powieje.
Usycha trawa i kwiat więdnie, *
lecz słowo Boga naszego trwa na wieki".
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Pieśń (Iz 40, 9-11)
Pan mocą sprawiedliwego

Wstąpże na wysoką górę, *
zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie!
Oto Pan przychodzi z mocą *
i Jego ramię dzierży władzę.
Oto z Nim idzie Jego nagroda, *
a przed Nim Jego zapłata.
Podobny jest do pasterza pasącego swe stado, *
który je gromadzi swoim ramieniem,
Jagnięta nosi na swej piersi, *
owce karmiące prowadzi łagodnie.
Chwała Ojcu i Synowi, *
i Duchowi Świętemu.
Jak była na początku, teraz i zawsze, *
i na wieki wieków. Amen.

Ant. Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni / i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów.

K. Pojawił się człowiek posłany przez Boga.
W. Jan mu było na imię.



Słowa Ewangelii
według świętego Łukasza
Łk 1, 57-66. 80

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza.
Jednakże matka jego odpowiedziała: :Nie, lecz ma otrzymać imię Jan".
Odrzekli jej: "Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię". Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać.
On zażądał tabliczki i napisał: "Jan będzie mu na imię". I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: "Kimże będzie to dziecię?" Bo istotnie ręka Pańska była z nim.
Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.


Po odczytaniu Ewangelii można dołączyć homilię wziętą z pism Ojców Kościoła; może ją także wygłosić przewodniczący albo wyznaczony przez przełożonego kapłan.



Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
Tobie wszyscy Aniołowie,
Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
Tobie Cherubini i Serafini
nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
Ciebie przesławny chór Apostołów,
Ciebie Proroków poczet chwalebny,
Ciebie wychwala
Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia,
prawdziwego i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także
Ducha Pocieszyciela.
Tyś Królem chwały, o Chryste,
Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić w łono Dziewicy.
Ty, skruszywszy żądło śmierci,
otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
Ty po prawicy Boga zasiadasz
w Ojcowskiej chwale.
Ty przyjdziesz jako Sędzia:
tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto: dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.

Następującą część hymnu można według uznania opuścić:

Zachowaj lud swój, o Panie,
i błogosław dziedzictwu swojemu.
I rządź nimi,
i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni
błogosławimy Ciebie
I wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu.
Zmiłuj się nad nami, Panie,
zmiłuj się nad nami.
Niech miłosierdzie Twoje, Panie, okaże się nad nami,
jako my w Tobie ufność pokładamy.
W Tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.



Módlmy się. Boże, Ty powołałeś świętego Jana Chrzciciela, aby przygotował Twój lud na przyjście Chrystusa Pana, udziel Twojemu Kościołowi daru radości w Duchu Świętym * i skieruj dusze wszystkich wiernych na drogę zbawienia i pokoju. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.


We wspólnym odprawianiu oficjum:

K. Błogosławmy Panu.
W. Bogu niech będą dzięki.

Dalej - Jutrznia

Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Wyślij do nas maila

STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Monastycznej Liturgii Godzin - © Copyright by Wydawnictwo Benedyktynów - Tyniec

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG