WERSJA PREMIUM:


Tu jesteś:




Menu:

Internetowa Liturgia Godzin

Wesprzyj rozwój serwisu

Czytelnia

6 sierpnia
Święty Hormizdas, papież

Zobacz także:

Święty Hormizdas
Hormizdas urodził się w Frosinone (Włochy). Jego ojcem był Justus. Hormizdas był diakonem przy boku papieża św. Symmacha i jego następcą od 20 lipca 514 roku. Na Zachodzie rządził wówczas król Ostrogotów, Teodoryk, a na Wschodzie - cesarz Anastazjusz. Nowy papież rozpoczął rządy szczęśliwie. Udało mu się przerwać schizmę, która od roku 484 przez 30 lat rozdzierała Kościół. Chociaż bowiem nie było już antypapieża Wawrzyńca, to miał on jeszcze wielu zwolenników. Hormizdas umiał jednak swoim taktem pozyskać ich sobie - tak że powrócili do jedności w Kościele i uznali jego władzę.
Gorzej ułożyły się stosunki papieża z cesarzem wschodnio-rzymskim. Anastazjusz zażądał, by papież prosił go o zatwierdzenie objęcia przez siebie rządów. Papież wysłał wprawdzie do cesarza delegację, ale nie z prośbą o zatwierdzenie, sądząc słusznie, że byłoby to uzależnieniem się od cesarza, ale w sprawach ogólnych Kościoła. Cesarz, oburzony, nie przyjął delegacji. Papież wysłał ponownie delegację do biskupów wschodnich i do patriarchów. Cesarz przyjął to jako mieszanie się papieża bezpośrednio w sprawy jego poddanych. Kazał więc aresztować legatów i wykonać na nich wyrok śmierci.
Na szczęście po śmierci cesarza Anastazjusza sytuacja zupełnie się zmieniła. Nowy władca wschodnio-rzymski, Justyn I (517-528), widział w nawiązaniu bliższego kontaktu z papieżem możność nawiązania łączności z Zachodem, a przez to rozszerzenie swoich wpływów. Kiedy więc papież przysłał delegatów z gratulacjami, przyjął ich życzliwie. Polecił równocześnie patriarsze Konstantynopola, Janowi, by nawiązał stosunki z Rzymem. Wysłał też do papieża bogate dary. Do najcenniejszych należały dwa ewangeliarze, oprawne w złoto i drogie kamienie (519). Papież w odpowiedzi złożył także dary i ciepłe podziękowania.
Jeszcze bardziej zależało papieżowi na utrzymaniu łączności z hierarchiami i z panującymi krajów Europy. Wysyłał więc delegatów i listy do Francji, Anglii, Niemiec i Hiszpanii. Z polecenia papieża mnich rzymski, Dionizy, zebrał w jeden kodeks łaciński uchwały synodów Wschodu i Zachodu, rzymskich i greckich. Niestety cenne dzieło zaginęło.
Pełen zasług i w poczuciu, że dobrze wypełnił powierzone sobie kierowanie Kościołem Chrystusa, gorliwy papież zmarł 6 sierpnia 523 roku po 9 latach pasterzowania.
Z życiem św. Hormizdasa łączy się ważny problem celibatu w Kościele rzymskim. Papież bowiem miał syna. Był nim św. Sylweriusz, następca (choć nie bezpośrednio) na tronie papieskim. Rządził Kościołem Chrystusa świątobliwie w latach 536-537. Hormizdas został wybrany na papieża już jako człowiek żonaty, mający rodzinę. Miał więc jako człowiek świecki, czy też jako niższy duchowny, syna. Wiemy, że wśród samych Apostołów św. Piotr był żonaty, kiedy przystał do Pana Jezusa. Św. Paweł Apostoł jako zasadę stawia w swoich listach, by wybierać na biskupów mężów, którzy wykazali się dobrym prowadzeniem swoich domów, "mających dzieci karne i czyste" (1 Tm 3, 4; por. Tt 1, 6-9). Praktyka jednak wykazała, że żonaci duchowni nie trzymają się tradycji Kościoła, pochodzącej od samego Chrystusa. Z chwilą oddania się w służbę Chrystusowi i Jego Kościołowi, powinni troszczyć się przede wszystkim o wiernych. Dlatego Kościół na Zachodzie wprowadził powoli zwyczaj bezżeństwa kapłanów, a na Wschodzie bezżeństwa biskupów. Tak jest po nasze czasy. Zapewnia to całkowite oddanie się kapłana wiernym, zabezpiecza przed rodzinnymi intrygami i nie obciąża finansowo wiernych, którzy w niejednym wypadku musieliby ponosić ciężar utrzymania nie tylko kapłana, ale także jego rodziny.
Już papież św. Leon I Wielki (440-461) rozszerzył zakaz wstępowania w związki małżeńskie na subdiakonów. Z tego wynika, że Hormizdas był żonaty przed subdiakonatem, że przed przyjęciem święceń wyższych miał syna, który niedługo po jego śmierci został również papieżem. W latach późniejszych od duchownych wszystkich stopni Kościół na Zachodzie żądał celibatu (bezżeństwa) i tak jest obecnie.
Relikwie św. Hormizdasa złożono w bazylice św. Klemensa. Tam też znaleziono je w kamiennym sarkofagu w VI wieku. Znany archeolog Jan Chrzciciel de Rossi odkrył wiersz ku czci św. Hormizdasa, napisany przez jego syna, papieża św. Sylweriusza (+ 537).


Więcej informacji:

Kliknij tutaj - książka w księgarni Gloria24.pl
Kliknij tutaj - książka w księgarni tolle.pl
Kliknij tutaj - płyta CD Audio / MP3, audiobook
Kliknij tutaj - strona w Internecie

św. Hormizdas
List do kapłanów Syrii
 
Piotr Drzyzga
Perski papież
Bogdan Pietrzyk
Święty Hormizdas
Polonia Christiana
Św. Hormizdas, papież
Poczet papieży
Św. Hormizdas
 
John W. O'Malley SJ
Historia papieży

Kalikst I był niewolnikiem, Pius IX szlachcicem, Pius XII arystokratą, a jego następca Jan XXIII, wychował się na wsi. Wielu papieży w chwili wyboru nie miało żadnych święceń. Pochodzili z Włoch, Grecji, Syrii, Hiszpanii, Francji, Niemiec i Holandii. Tylko jeden był Anglikiem, jeden Polakiem. Grono następców świętego Piotra, których pontyfikaty uznajemy za ważne, obejmuje przeszło dwustu sześćdziesięciu papieży. Brali oni udział w największych dramatach dwutysiącletniej historii świata zachodniego, a w niektórych wydarzeniach odegrali kluczowe role. Autor pisze zarówno o zaletach, jak i przywarach bohaterów książki. Przedstawiając fakty, zręcznie pokazuje, jak instytucja papiestwa stopniowo dochodziła do swego obecnego kształtu, i obala mity narosłe wokół jej historii
praca zbiorowa
Poczet papieży

Chronologiczny leksykon papieży przedstawia życiorysy i dokonania zwierzchników Kościoła od pierwszych biskupów gmin chrześcijańskich do papieża Benedykta XVI. Noty biograficzne uzupełniają portrety, ilustracje dzieł sztuki i architektury, słowniczek terminów teologicznych i alfabetyczny układ postaci.
Josef Gelmi
Mały leksykon papieży

Podręczny i napisany przystępnym językiem, przybliża jedynie najbardziej istotne fakty z życia kolejnych papieży.
Stefano Guarinelli
Celibat - czy nadal go wybierać?

Kiedy bierzemy do ręki książkę, która mówi o celibacie księdza, oczekiwania są duże. W świadomości chrześcijańskiej temat ten zwykle jest skrywany, a uwidacznia się dopiero wobec jakichś głośnych wypadków, wzbudzając przemądrzałe komentarze, w których jednak niewiele jest miejsca na spokojną i przekonującą refleksję. Autor stawia zagadnienie w formie wyboru, zmuszając do dwojakiego podejścia: psychologicznego i duchowego. Refleksje zawarte w tej krótkiej, ale przekonującej książce sowicie wynagradzają temu, kto podejmie wysiłek jej przeczytania.
Józef Augustyn SJ
Celibat - aspekty pedagogiczne i duchowe

Książka przekazuje rzetelną wiedzę na temat celibatu kapłańskiego. Autor omawia go w sposób przejrzysty, otwarty i kompetentny, nie uchylając się przed podejmowaniem nawet najtrudniejszych problemów z nim związanych. Dostarcza cennych wskazań do przeżywania go zgodnie z jego prawdziwą naturą i celem. Książka jest owocem nie tylko teoretycznych spekulacji, ale nade wszystko wielu spotkań i rozmów z alumnami. Skierowana jest zarówno do kandydatów do stanu duchownego, jak i wszystkich osób odpowiedzialnych za ich formację. Niemniej również osoby przygotowujące się do małżeństwa znajdą w niej wiele cennych wskazówek dla przeżywania ludzkiej miłości.
Andrew Apostoli CFR
Celibat: wezwanie do miłości

Książka łączy subtelność analizy z wnikliwością spojrzenia na dar celibatu w życiu konsekrowanym. Mając za sobą wiele lat doświadczeń w pracy formacyjnej i duchowym kierownictwie, Autor przekonująco zgłębia ten temat. Adresuje książkę do młodych ludzi, którzy rozważają powołanie do kapłaństwa lub życia zakonnego.
Arturo Cattaneo
Żonaci księża? 30 palących pytań w kwestii celibatu

Dlaczego księża się nie żenią? Z jakich powodów celibat tak bardzo leży na sercu Kościołowi, skoro sam Jezus nie domagał się go nawet od apostołów? Czy ten obowiązek może wywoływać dewiacje związane z seksualnością, życiem uczuciowym, a nawet przypadki pedofilii? To trzy pytania - spośród wielu możliwych - jakie niejeden sobie stawia, często nie znajdując przekonujących odpowiedzi. Odnosi się wrażenie, że w ostatnich czasach przybywa argumentów za otwarciem się na księży żonatych. Wysuwa się zarzuty, że celibat nie jest dogmatem, ale tylko dyscypliną powstałą w średniowieczu; że jest on wbrew naturze, a więc jest szkodliwy dla równowagi psychofizycznej i dojrzałości osobowości ludzkiej. A poza tym, gdyby księża mogli się żenić, nastąpiłby wzrost liczby powołań.

Ostatnia aktualizacja: 31.07.2014


Ponadto dziś także w Martyrologium:
św. Jakuba z Amidy, pustelnika (+ VI w.); świętych męczenników Justa i Pastora (+ 304); świętych Stefana, opata, i Piotra z Cardeny (+ IX w.)

Wyślij do nas maila
STRONA GŁÓWNA
TEKSTY ILG | OWLG | LITURGIA HORARUM | KALENDARZ LITURGICZNY | DODATEK | INDEKSY | POMOC
CZYTELNIA | ANKIETA | LINKI | WASZE LISTY | CO NOWEGO?

 Teksty Liturgii Godzin:
© Copyright by Konferencja Episkopatu Polski i Wydawnictwo Pallottinum

Opracowanie i edycja - © Copyright by ILG